Oneens met lage uitkering door progressieve chronische ziekte

  • 13 February 2022
  • 2 reacties
  • 117 Bekeken

Badge

Ik heb een ongeneeslijke zeldzame vorm van bloedkanker het is progressief en chronisch.

Eind 2015 werd dit bekend en ik was super blij. Eindelijk na jaren van zoeken en ploeteren wist ik wat mijn lichaam mankeerde. Ik snapte nu eindelijk ook waarom ik werken niet vol hield en dat ik niet zoals door sommige gedacht werd, lui was. Vermoeidheid en pijn horen vooral bij deze ziekte. Toen ik met deze nieuwe informatie bij het UWV kwam werd het weer zo van tafel geveegd en ik kon gewoon werken. Uit wanhoop ben ik op zoek gegaan naar werk voor het minimale aantal uren waarmee ik mezelf kon blijven onderhouden. Deze 20 p/w uur hield ik natuurlijk weer niet vol en belande daarna voor de zoveelste keer in een burn-out. Door geluk bij een ongeluk had ik een vast contract gekregen bij deze laatste werkgever en belande ik voor de eerste keer in spoor 2. Hiervoor was ik vaak en zo lang op mijn tandvlees doorgegaan dat ik hierna verward en in een zware burn-out depressief op de bank belande en geen idee had wat er nou echt aan de hand was. Omdat ik geen idee had wat er aan de hand was(ik heb zelf altijd vermoed dat er iets niet klopte in mijn lichaam)deed ik gewoon maar mee met alle hulpverlening. Ik was volgens hun depressief. Ja dat klopte ook maar dat kwam door de ziekte. Door uitputting en paniek wist ik niet hoe verder. Ik ben vaak gewisseld van werk omdat dit wellicht kon helpen met mijn zogenaamde depressie. Dit is dan ook de rede dat ik niet lang bij een werkgever bleef. Hierdoor ben ik eigenlijk nooit eerder in spoor 2 beland.

Het is bekend bij deze zeldzame bloedkanker dat de diagnose vaak laat wordt gesteld. Er zijn meerdere gevallen bekend dat de diagnose pas na 20 a 25 jaar wordt ontdekt. Meest als er iets anders word gevonden(bij mij een ontstoken spatader)

Na al die jaren van vechten onderuitgaan en weer opstaan krijg ik nu eindelijk een WGA uitkering, ik ben nu opeens wel 100% afgekeurd(dit waarschijnlijk door een stevige brief van mijn gespecialiseerde hematoloog). Ik ben hier erg blij mee. Alleen ben ik het niet eens met de hoogte van de uitkering die is gebaseerd op mijn laatst verdiende loon.

Ik ontvang nu iets meer als 1000 euro per maand. 

Volgens de regels van UWV lijkt dit allemaal te kloppen maar  ik ben het er niet mee eens. Deze regels lijken van toepassing op mensen die opeens ziek worden of een ongeluk hebben gehad. Niet op een progressieve ziekte die zich vaak laat laat diagnosticeren.

 

Hoe kan ik dit het best gaan aanpakken? Volgens mij is dit een fout in het systeem.


2 reacties

Reputatie 5

Hoe vervelend het ook is , dat bij u al die jaren de juiste diagnose ‘ontbrak’ daar kan in feite het UWV  niets aan doen denk ik.

Zij hanteren de normen en geldende regels voor het berekenen welke uitkering u krijgt op basis van uw situatie nu en w’s ook uw m.b.t uw werkverleden.

Dat neemt natuurlijk niet weg dat het gedurende de jaren voor u niet makkelijk moet zijn geweest om het maar zacht uit te drukken als ik het verhaal zo lees.

Misschien is het de moeite waard, voor zover u dit nog niet gedaan heeft, bezwaar aan te tekenen bij het UWV

https://www.uwv.nl/particulieren/formulieren/bezwaar-maken-tegen-een-beslissing.aspx

Mogelijk kan iemand u hiermee helpen indien nodig . ( met een juridische achtergrond ? )

 

Reputatie 6
Badge +4

Het is heel zuur maar het UWV heeft als ik het zo lees juist gehandeld.

Ze kunnen natuurlijk niet terug in de tijd kijken toen u nog meer uren werkte en een beter inkomen had. Dat zou ook niet eerlijk zijn want de meeste mensen zijn geruime tijd onderweg voor ze  deels of volledig afgekeurd worden. In de periode voorafgaand zijn de meesten minder gaan werken. Er moet helaas een lijn worden getrokken en daar bent u het zoveelste slachtoffer van. Zoals hierboven al aangegeven zou een bezwaarprocedure nog iets kunnen veranderen mits de tijd niet verstreken is.

Succes gewenst!

 

Reageer