Consumentenbond.nl

Hoe vindt u het door allerlei bedrijven getutoyeerd te worden?

  • 3 juni 2019
  • 34 reacties
  • 1493 Bekeken

Van Eneco (vroeger GEB Dordrecht) ontving ik een verzoek mijn meterstanden door te geven. Als alle grote bedrijven verschanst Eneco zich in ivoren torens: onbenaderbaar achter wallen van robotgestemde keuzemenu's en met muzak gelardeerde wachttijden. De klant is allang geen Koning meer, welnee, dat plebs, dat klootjesvolk mag schokken en dokken en hoeft niet meer op enig respect of op beleefdheid te rekenen. De brave betalende klant wordt in standaardbrieven, formulieren en op de website getutoyeerd op een wijze die doet vermoeden dat de opstellers van deze teksten voor elke toegevoegde "je", "jij" of "jou" een extra bonus ontvangen.

Albert Heijn, Eneco, KPN en ook de Consumentenbond, allemaal spreken ze mij aan alsof ik 60 jaar geleden met ze in de zandbak heb gezeten.

Voor laat-betalers, wanbetalers en regelrechte oplichters tonen dezelfde bedrijven ineens wel veel respect: in betalingsherinneringen, waarschuwingen en bij dreigen met incassobureaus zijn meneer en mevrouw Koning-klant plotseling weer wel "u".

Ben ik nou echt de enige die zich hier zo aan ergert?

34 reacties

Reputatie 7
Badge +7
Beste @A.E. Jacobsen,

Hartelijk dank voor je bericht. Hierin geef je aan dat je je stoort aan ons gebruik van 'je/jij' in plaats van 'u'. Graag leg ik je uit hoe wij tot deze keuze zijn gekomen.

Al onze schriftelijke uitingen laten wij regelmatig beoordelen door onze publiekspanels. Daarnaast ontvangen wij regelmatig terugkoppelingen en suggesties, net als die van jou. Omdat er regelmatig geklaagd werd over de formele stijl van de Consumentenbond, hebben wij gekozen voor een andere werkwijze. Dit heeft de afgelopen periode tot veel positieve reacties geleid. We realiseren ons dat niet iedereen deze werkwijze waardeert. Er zal altijd sprake blijven van een afweging.

Mede door de signalen die wij vanuit onze achterban ontvangen, passen wij onze werkwijze voortdurend aan, aan de wensen en behoeften van onze leden en bezoekers. Zowel positieve als negatieve signalen nemen we zorgvuldig mee in onze overwegingen. Dat betekent dat wij ook jouw signaal zullen meenemen zodra wij onze werkwijze weer bekijken. Wij danken je dan ook voor de door jou genomen moeite om je standpunt aan ons kenbaar te maken.

Ik hoop dat je na deze uitleg nog steeds met plezier van het lidmaatschap en/of onze website gebruik kunt maken en dat je begrip hebt voor de door ons gekozen werkwijze. Wij waarderen onze leden zeer en het gebruik van 'je/jij' is nooit bedoeld om te kwetsen.

Uiteraard staat het je vrij om hierover in discussie te gaan op ons platform. Andere signalen die hier eventueel uit voortkomen, zullen als vanzelfsprekend meegenomen worden in dezelfde overweging.

Met vriendelijke groet,

Monique
Afgelopen zaterdag en vandaag gechat met de ING.

Toevallig ergerde ik mij hedenmorgen nog aan het feit dat ik opnieuw werd aangesproken met ‘jij’, evenals afgelopen zaterdag.

(“Ben je er nog?”).

Ik houd ervan hoe de Vlamingen zelfs hun kinderen aanspreken met ‘u’: “Ga uw handen wassen!”
Hallo Léonz, Bij de Vlamingen neemt het ook af, in Gent werd ik bij het kopen van een kaartje voor het Steen ook getutoyeerd. Door een wurm van een jaar of 17..

Beste Monique, Wat mij irriteert is dat het wel lijkt of het "je" zo vaak mogelijk wordt gebruikt, ook als men i.p.v. "je" "de" zou kunnen schrijven.
Ik heb weleens gevraagd naar het waarom. Dan is het antwoord dat men zo vriendelijker en benaderbaarder over wil komen. Als een bedrijf dan aan de andere kant op geen enkele normale manier dan via standaardvragen of formulieren te (mega-formeel en hyper-afstandelijk) bereiken is, hoeven ze van mij helemaal niet te doen alsof ze vriendelijk en benaderbaar zijn. Dan voelt dat gejij en gejouw als respectloos.

Leerlingen in mijn klas halen het niet in hun hoofd mij te tutoyeren, maar kinderen van dezelfde leeftijd in de een of andere winkel schijnen niet eens meer beter te weten. (".... kan je daar vinden, naast de ...", "heb je er misschien twintig cent bij?")
Ik erger me daar helemaal niet aan en heb er ook geen last van. Ik word naar mijn smaak juist te vaak met u aangesproken. Standaard reactie is dan vaak 'u mag wel jij zeggen hoor' . Maar op een aantal momenten is tutoyeren dan weer minder gewenst. In dat geval meld ik me wel, maar ik kan me niet herinneren wanneer dit voor het laatst is gebeurd.
Maar de samenleving verandert en de normen en waarden ook. Respect hoeft niet te blijken uit het niet tutoyeren maar op de wijze waarop je wordt behandeld. En dat vind ik veel belangrijker. Niet de vorm maar de inhoud.
...Bij de Vlamingen neemt het ook af,...
Hier raakt u de kern van het probleem: je kunt de situatie slechts veranderen in de beperkte kring waar je zelf in beweegt.

Als ik tegen de ING-medewerkers had gezegd dat ik graag met ‘u’ aangesproken wilde worden (wat ik bijna gedaan heb), hadden ze het waarschijnlijk wel gedaan. (?) Maar, voor de rest zie ik weinig mogelijkheden tot verandering.

Overigens vind ik “een wurm van een jaar of 17” ook niet zo heel erg respectvol klinken.
Reputatie 7
Badge +6
Kan me er absoluut geen seconde druk om maken . Er zijn genoeg andere zaken die de moeite waard zijn om ons wel druk om te maken.
Het gaat gewoon om de afstand, E.T. Wiersum.

Er zijn genoeg situaties waarin enige distantie tot de gesprekspartner mijns inziens zeer gewenst is.

Zeker in een zo dichtbevolkt land als het onze.
Reputatie 7
Badge +6
Ik was tiener in de jaren '60 en een van die herinneringen waar ik nu nog confuus van kan worden is die misselijkmakende discussies van iemand die niet getutoyeerd wilde worden. Op scoutweekend met een leraar, meneer mag ik u tutoyeren, nee dat wil ik niet want bla bla bla, iets met aantasten gezag. Dus na Woodstock in 1969 en de flower power jaren vanaf 1973 juichte ik het alleen maar toe dat dat onzin gedoe werd afgeschaft. En nog meer dingen als niet naar de kerk gaan, samenwonen voor het huwelijk en topless op het strand. Daarvoor zou je bijna uit de familie geplaatst zijn voor zoiets, daarna niet meer. O wat waren er toen veel kerkse mensen die zaten op te letten of je je wel gedroeg en je kwamen vermanen als je in hun ogen niet goed had gedaan. Je zou het wel merken van de leraar op school of de pastoor in de kerk. De kerk is er niet meer, maar die mensen nog wel, social justice watchers heten ze tegenwoordig, SJW's. Ik kan er gewoon kriegelig van worden.

Mensen die ik niet ken zeg ik u tegen, als ik ermee om de tafel ga zitten wordt het al snel je. Nieuwe collega's op het werk is meteen je. Op Marktplaats is het meteen je, op een forum als hier soms je soms u. Oude mensen deed ik altijd u, maar nu ik zelf oud ben kom ik het bijna niet tegen.

Weet je wat indruk maakt op mij, mensen die het oprecht met je menen, of ze nou jij of u zeggen maakt me dan niet uit, maar dat ze je waarderen en van daaruit op een nette manier met je omgaan. Een deftige brochure op 90 grams gegranuleerd papier met persoonlijke handtekening van de manager maakt geen indruk, want je voelt gewoon aan dat er geen barst van gemeend wordt. Wat heb je aan dwangmatig u eisen als de persoon er zelf niet achter staat? En dan heb je ook nog of men u of U schrijft. O schei uit, de memories komen terug. Iemand die me netjes benaderd uit zichzelf benader ik dan ook netjes en kom ik verder mee dan iemand die dat niet doet. "Hè Jantje, kom es effe hier jochie", daar loop ik niet voor. "Meneer, kunt u me even een handje helpen?", daar sta ik meteen paraat voor. Nou, het is eruit!
De kerk is er niet meer, maar die mensen nog wel,...
Wat een onzin, meneer Jan!
Reputatie 7
Badge +6
@Léonz is het je nog niet opgevallen dan dat er elke week drie kerkgebouwen sluiten en op de lijst komen voor de sloop? 1700 kerkgebouwen dicht in 10 jaar is minstens drie per week, pak je rekenmachine maar! Er zijn bijna geen kloosters meer in Nederland, de ene na de andere sluit. Het CDA krijgt zo weinig zetels in de politiek omdat de meeste CDA stemmers tussen 2000 en nu naar het kerkhof zijn gegaan. Als je dat nog niet is opgevallen weet ik het ook niet hoor. Met de PvdA hetzelfde, het ene na het andere vakbondslid gaat naar het kerkhof op een oplevinkje van het Timmermanseffect na.
Reputatie 6
Badge +2
Voor mijn gevoel heeft het weinig met respect of gezag te maken en meer met het soort relatie dat je hebt, zakelijk of persoonlijk. In een persoonlijke relatie is, voor mij, tutoyeren vanzelf sprekend terwijl ik in een zakelijke relatie, met iemand die ik niet ken, meer afstand houd en dan is je en jouw voor mij niet op zijn plaats.
Reputatie 4
Badge +6
Via reacties heb ik soms de aanduiding u en daarna (je of jouw) aangegeven.
Weet dus niet of iemand zich stoort t.a.v. een persoonlijke benadering.
Vanuit mijn opvoeding moet ik onbekende personen altijd me u aanspreken.
Dit dus wel afhankelijk (via inschatting) van een leeftijd.
Zelf heb ik geen enkele moeite hoe men mij benaderd via een tutoyering.
Op zich zelf is dit onderwerp wel leuk. Wie weet of er resultaten volgen.
Aangezien wij op een forum bezig zijn, zou men verwachten dat we toch "enigszins" een band hebben opgebouwd
Dus een u (een u met een hoofdletter mag niet 😉) zou afhankelijk kunnen zijn t.a.v. een leeftijd (70).
Ik heb me echt afgevraagd waarom ik me er zo aan erger, terwijl er inderdaad genoeg andere zaken zijn om me druk over te maken, zoals hoe deze planeet er later voor mijn kleinzoons zal uitzien. Dus ik eet geen vlees, vermijd plastic verpakkingen en recycle, ik ben 42 jaar geleden voor het laatst op vliegvakantie geweest, mijn tuin is niet versteend en ik gebruik geen gif tegen beestjes of onkruid. Heel veel meer kan ik niet doen.

Waar het bij mij volgens mij om draait, is dat ik (door mijn opvoeding?) niet op dezelfde wijze kan reageren. Zodra ik iemand aanspreek die namens een bedrijf of organisatie spreekt, kan ik niet "jij" of "jou" zeggen, dat lukt me gewoon niet. Zelfs als ik voor onze Personeelsvereniging een grote groep mensen aanspreek, wordt het "u", omdat ik een deel van de collega's niet ken, en zij mij niet.

Mijn communicatie met bedrijven is dus altijd scheef: zij tutoyeren mij, ik vouvoyeer hen. En dat steekt.

Boven dien vind ik de zin van de Eneco "Het is weer tijd om je meterstanden voor M. Steenstraat 65 door te geven" kunstmatig naar "je" zoeken. In meer dan de helft van de zinnen van het Eneco-verzoek om de meterstanden had "je" vervangen kunnen worden door "de" en in meer dan eenderde was "de" zelfs een logischer keus geweest (zoals voorbeeld hierboven).

...Bij de Vlamingen neemt het ook af,...
Overigens vind ik “een wurm van een jaar of 17” ook niet zo heel erg respectvol klinken.


Daar heeft u gelijk in, sorry. Ik had met groot gemak haar oma kunnen zijn, maar het blijft natuurlijk een dame. Al viel "Je mag deze audio-rondleiding meenemen en dat moet je als je een nummertje ziet dat cijfer kiezen om meer informatie te krijgen. Je moet daar om de hoek beginnen" in Vlaanderen uit de mond van een 17-jarige dame me wel een beetje rauw op het dak.
Hallo Mw. Jacobsen,

Ook in het geval dat u beschrijft (audio-rondleiding) geldt mijns inziens maar één uitweg:

Gewoon aan de persoon vragen: “Waarom spreekt u mij aan met “jij”?

Ik denk dat ik dat zelf nu ook vaker ga doen. (Moet straks helaas weer chatten met de ING).
Reputatie 7
Badge +5
Ik heb er geen enkel probleem mee, ik vind het eigenlijk heel leuk, ik vind nu de afstand tussen oud en jong nu veel kleiner en gelijker dan "vroeger" en niet gebaseerd op niet onderbouwd "respect" en/of omdat het zo hoort of "zo zijn wij dat gewend hier".

Ik begrijp wel dat iemand het gewoon prettiger kan vinden om met u aangesproken te worden.

Ik hoorde pas iemand zeggen die liever met u aangesproken wilde worden:

U mag best u tegen mij zeggen hoor.
Hallo Bert,

Het aspect jong versus oud stoort mij eigenlijk nooit, maar des te meer als het gaat om zakelijke contacten met instanties die er alleen zijn omdat het nodig is, meestal omdat er een probleem is.

Trouwens ook als deze instanties mij benaderen met “jij” terwijl er géén probleem is.

Ik las ooit ergens: “u” zeggen houdt de ergste banaliteiten in de communicatie tegen.

Ik heb dit zelf ervaren in de communicatie met mijn woningstichting.
Reputatie 7
Toen ik 25 was, in 1975, kon ik me daar nog druk om maken, dan wil je voor vol worden aangezien, bovendien groeide mijn generatie, tot aan het hippie tijdperk, op met u. Aangezien tegenwoordig vrijwel iedereen iedereen tutoyeert doe ik daar gezellig aan mee. Alleen tegen mensen van rond de 90 en mensen die ik niet echt mag zeg ik u, de senioren uit respect, de laatste groep omdat ik afstand wens te houden, ook als er eentje van 16 bij is. Zakelijk is een ander verhaal, net als fora, zakelijk u, fora je, jij, jou, jouw. Wel zo handig en met respect heeft dat, mijns inziens, niets te maken.
Reputatie 6
Badge +5
In het boek Journaaljaren van Nico Haasbroek wordt de gewoonte van Haagse politici en journalisten om elkaar tutoyeren "een keurslijf van klefheid" genoemd. Dat leek me treffend uitgedrukt. Want de u-vorm schept afstand maar ook een grotere vrijheid en die wordt lang niet altijd op prijs gesteld.
Reputatie 4
Badge +5
Ik ben een tegenstander van het tutoyeren door, voor mij, wildvreemden. Mijn vrouw, onze vrienden idem dito. Dus, wat dat aangaat, zijn wij heus niet de enigen.
Ik ken eigenlijk niemand die erop staat om getutoyeerd worden. Is het dan niet raar dat het dan tóch gebeurd?
Wat dat aangaat kijk ik met zekere afgunst naar onze zuiderburen waar het allemaal nog netjes 'u' is.

Mijn idee is: dat tutoyeren wordt gewoon gedaan en de meesten accepteren het, ze vinden het niet erg. Op zich prima.
Maar... hebben ze er daadwerkelijk gevraagd om door organisaties getutoyeerd te worden.

Organisaties beweren dan dat de klanten het willen. Hoeveel klanten? Hoe groot is dat percentage?
En hoe groot is de groep klanten die dat niet wenst?

Ik weet het niet hoor, maar mijn vermoeden is dat een (grote) groep dat juist wel onplezierig vindt en er meestal niets van zegt, om maar niet als 'pietluttig' bestempeld te worden.

Het is eigenlijk raar dat het tutoyeren vaak op papier gebeurt, maar in een persoonlijk contact wordt dan weer het woordje 'u' gebruikt (vousvoyeren).

Het tutoyeren leidt regelmatig tot discussies, zoals deze.

Kortom: mijn stelling is: 'Met 'u' zit je nooit verkeerd'.
Vroeger niet en nu ook niet.
Reputatie 7
Er is de laatste decennia het nodige veranderd, ook in aanspreektitels. Je adresseert een brief aan bijv. een advocaat nog steeds met De Weledelgestrenge heer Mr A. Huppeldepup en daarna ga je verder op een normale toon. Ministers en minister presidenten werden vroeger aangesproken met "excellentie", nu met beste of meneer of mevrouw, soms je, soms u. Vroeger waren mensen diep onder de indruk als de dokter, als je hem ergens onderweg tegenkwam, groette. Nu is het "hoi XX, tijd niet gezien, hoe gaat het?" Alleen als ze pas afgestudeerd zijn, ongeacht waarin, willen ze soms nog weleens op hun strepen staan maar dat leren ze wel af, net zoals je titel op je naambordje zetten, tenzij het om een praktijkadres gaat.
Hallo MrsJones,

Hoeveel advocaten zouden het op prijs stellen als ze werden aangesproken met de naam ‘Huppeldepup’?

Ik vrees toch dat het er maar weinig zijn.

Ook in deze moderne tijd!
Reputatie 7
ok, @Léonz , Hobbelduif dan.
Reputatie 7
Om terug te komen op de laatste regels van de openingsport. In formele brieven van bijv. de gemeente, Fiscus, incassobureau zal niet snel worden getutoyeerd, men houdt afstand, bedrijven die wel tutoyeren willen vriendjes worden of hebben iets van je nodig. Ik zie "je" zelden in gewone correspondentie staan, soms in een mailtje.
Probeer niet te krampachtig vast te houden aan "u", het is 2019. Vergelijken met andere landen heeft geen zin, daar woon je niet.
Reputatie 7
Badge +6
Nederland is gewoon flink veranderd . Bedrijven , verenigingen , instellingen etc. moeten een keuze maken of ze in hun contacten je of u gebruiken. Ze kunnen niet tevoren weten wie wel of geen bezwaar heeft. De u-vorm schept inderdaad meer afstand en dat vindt de een prettig en de ander juist niet . Zelf gebruik ik de u-vorm als daar om gevraagd wordt ( wat zeer zelden gebeurt ) en als ik vermoed dat men dat liever heeft en bij mensen met een hoge positie . Als men liever getutoyeerd wenst te worden zullen ze dat dan moeten zeggen. Ja , inderdaad zeg ik ook eerder u tegen iemand die ik niet mag.

Reageer