Ben je als klant onterecht geweigerd na een kredietwaardigheid check?

  • 23 December 2016
  • 2 reacties
  • 525 Bekeken

Reputatie 3
Badge +4
Je staat op het punt een nieuw telefoonabonnement af te sluiten. Dan zegt het bedrijf dat het contract niet door kan gaan. Reden? Je bent volgens hun gegevens niet kredietwaardig. Een ander voorbeeld: je wilt ingaan op een goed aanbod voor een energiecontract, maar je moet zomaar 800 euro vooruit betalen. Weer vanwege die 'kredietonwaardigheid'. Maar naar jouw weten is er niets mis met je financiën en je staat versteld van deze weigeringen. Deze situaties ontstaan vooral bij energieleveranciers, blijkt uit de vele meldingen bij ons meldpunt Dupe van je data. Meer ervaringen lees je hier.

Wat is hier mis? Bekijk de video waarin onze collega uitlegt hoe een kredietwaardigheid check werkt en wat er mis kan gaan. We laten je ook zien welke stappen je als consument kunt nemen als je denkt dat een weigering onterecht is.

Denk jij, zoiets overkomt mij niet? Stem op de poll! Ben je wel eens onterecht afgewezen na een kredietwaardigheid check? Of moest je onterecht een hoge waarborgsom betalen? Vertel ons wat je toen hebt gedaan.

2 reacties

Ik had een paar jaar geleden problemen om klant te worden bij Qurrent. Het bedrijf waarmee ze destijds werkten, bleek nauwelijks toegankelijk voor mij als particulier. Een naar bedrijf was dat. Ik ben er niet achter gekomen op basis waarvan ik een negatief oordeel had. Ik vermoed dat het alleen de postcode was. (Ik ben een brave betaler.) Via Qurrent zelf is het uiteindelijk goed gekomen.

De Consumentenbond kon me destijds niks beters adviseren dan het aanhangig te maken bij de een of andere mensenrechten-instantie. Tja.

De adviezen die nu gegeven worden zullen wel reëel zijn, maar die realiteit vind ik ronduit onthutsend. Dat je überhaupt moeite moet doen, en eventueel geld betalen, om boven water te krijgen wat er allemaal over jou geregistreerd staat, vind ik op z'n zachtst gezegd niet deugen. Wat mij betreft zou de CB daar iets tegen moeten doen.
De belangrijkste bron voor kredietwaardigheids-gegevens is het BKR (Tiel), een registratie-instantie waar alle banken/financiers aan (moeten) deelnemen. Wat daar over iemand geregistreerd staat kan weliswaar worden opgevraagd, maar vraagt wel betaling van administratiekosten. Het zou aan te raden zijn dat CB of zonodig de ACM zich inspant om gedaan te krijgen dat jaarlijks door het BKR aan alle registreerden met een "negatieve" aantekening een signaal wordt gegeven dat zijn (nog steeds) als minder kredietwaardig te boek staan; de beste aansporing om een en ander op te lossen. Degenen die vindt dat hij/zij onterecht geregistreerd staat kan dan gericht actie ondernemen. Ter aanvulling: het gebeurt te vaak dat financiële instellingen te laat of helemaal niet na een correcte afwikkeling van een lening of dergelijke het BKR daaromtrent informeren.

Reageer