Democratisch Consumentisme: wat te doen met geprogrammeerde houdbaarheid?

  • 9 February 2015
  • 25 reacties
  • 234 Bekeken

Reputatie 1
Badge +2
Beste medeleden,

Wie heeft wel eens meegemaakt dat een tv het uit het niets begaf, printercartridges en toners verdacht kort meegingen of dat een print-kopieerapparaat weigerde dienst te doen? Sinds een tijdje zit ik met dit dilemma dat onder de term planned obscolence of geprogrammeerde houdbaarheid valt.

Het programma Koppen XL heeft hier laatst nog een rapportage aan besteedt. Veel fabrikanten maken hun producten tegenwoordig expres op zo een manier dat deze minder lang meegaan. Een leuk voorbeeld is die van een kennis van mij die vertelde dat zij een print-kopieerapparaat heeft die weigert te scannen indien de inkt op is. Iedereen snapt natuurlijk dat er geen inkt nodig is om te scannen en dat dit een ondoorzichtige manier is om extra geld uit onze zakken te kloppen!

Minder doorzichtige trucjes waarvan ik heb gehoord zijn microprocessors (in computers) waarvan de tandjes/wieltjes expres niet perfect op elkaar aansluiten, waardoor deze minder lang meegaan dan zou kunnen; mijn fietsenmaker vertelde mij dat banden tegenwoordig van slechtere kwaliteit zijn en daardoor minder lang meegaan dan vroeger; in het programma Tegenlicht ging een aflevering over dat patenten op technische verbeteringen in de automobielindustrie door aardoliemaatschappijen worden opgekocht zodat de motoren niet 'te zuinig' worden.

De term planned obscolence is niet nieuw. Begin jaren 70 gebruikte Alvin Toffler, metahistoricus/futurist, deze al in zijn boek Future Shock voor de veranderende consumptiepatronen en een kortere levensduur van producten. Dat ging echter nog vooral over de vraagkant van de producten: smaak en voorkeur van de consumenten veranderden sneller dan vroeger. Tegenwoordig worden wij als consumenten gedwongen genoegen te nemen met minder, gewoon omdat producten zo worden gemaakt.

Ik zou graag willen weten wie nog meer van deze voorbeelden heeft. Daarnaast zou ik willen dat wij, als leden, en de Bond, als gevvestigd instituut, hier collectief actie tegen ondernemen. Wij zijn immers geen lid van de Bond geworden om dit zomaar over onze kant te laten gaan…

Met vriendelijke groet,

Michael

25 reacties

Badge
Hi Michael,

Ik zag je reactie op De Correspondent, super interessant initiatief! Heb je nog verdere stappen genomen om het in kaart te brengen?

Zelf werk ik bij Bundles. Bundles is opgericht om een praktijkvoorbeeld van de circulaire economie neer te zetten. Een systeem waarin de motieven voor geprogrammeerde houdbaarheid vervagen. We werken samen met Miele om wasmachines, drogers en sinds kort ook vaatwassers circulair te maken. Met ons softwareplatform maken we het mogelijk om voor gebruik te betalen, de onderhouds- en reparatiekosten te beperken en met minder energie, water en wasmiddel schoner te wassen. Het ultieme goal is dat fabrikanten uiteindelijk circulair gaan ontwerpen, per apparaat moet bepaald worden welke tactiek het meest geschikt is. Zo is een modulair ontwerp geschikt voor producten die onderhevig zijn aan innovatie, terwijl een lange levensduur voor minder innovatieve producten juist weer de beste strategie kan zijn.

Moche je het leuk vinden om een keer contact op te nemen dan ben je altijd welkom!

Groet, Wouter

[Links en contactgegevens verwijderd door beheerder]
Badge
Bedankt, inderdaad een interessant topic! Ik ga er naar kijken

😀
Reputatie 5
Badge +5
Minder doorzichtige trucjes waarvan ik heb gehoord zijn microprocessors (in computers) waarvan de tandjes/wieltjes expres niet perfect op elkaar aansluiten, waardoor deze minder lang meegaan dan zou kunnen...


Tandjes en wieltjes in een microprocessor?? Serieus...?!


Het programma Koppen XL heeft hier laatst nog een rapportage aan besteedt. Veel fabrikanten maken hun producten tegenwoordig expres op zo een manier dat deze minder lang meegaan. Een leuk voorbeeld is die van een kennis van mij die vertelde dat zij een print-kopieerapparaat heeft die weigert te scannen indien de inkt op is. Iedereen snapt natuurlijk dat er geen inkt nodig is om te scannen en dat dit een ondoorzichtige manier is om extra geld uit onze zakken te kloppen! Geplaatst door Michael Weij op Feb 9, 2015.
Da's een slecht voorbeeld: dat print-kopieerapparaat gaat niet minder lang mee, het is immers niet defect.
Badge
Sorry voor de reclame, ik snap dat het niet helemaal gepast is, maar het bestaansrecht van ons bedrijf sluit hier direct op aan, dus ik kon het niet laten!

😊

Een ander verdienmodel voor fabrikanten is essentieel om te zorgen dat zij een incentive hebben om repareerbaar, demonteerbaar, upgradable of land houdbaar gaan produceren. Wij zien pay-per-use als de oplossing, hoe denken jullie hier over?
De meeste apparaten gaan een keer kapot. Kan iemand mij een idee geven hoe ik nadat ik het betreffende apparaat open heb gemaakt vast kan stellen of hier sprake is van "geprogrammeerde houdbaarheid" of niet?

Wil dhr v Rheenen aub NIET op mij reageren dan hoef ik dat ook niet op hem te doen, bij voorbaat dank voor de medewerking.
Reputatie 1
Badge +2


Da's een slecht voorbeeld: dat print-kopieerapparaat gaat niet minder lang mee, het is immers niet defect. Geplaatst door I.A. van Langevelde op Jul 11, 2016.
Beste van Langevelde,

Het gaat hier om het principe dat het apparaat bewust geprogrammeerd is om de consument onnodig geld te laten betalen. Vergeet even houdbaarheid en denk aan het hele plaatje, want dit draait allemaal om trukjes om ons te laten betalen.




Da's een slecht voorbeeld: dat print-kopieerapparaat gaat niet minder lang mee, het is immers niet defect. Geplaatst door I.A. van Langevelde op Jul 11, 2016.
Beste van Langevelde,

Het gaat hier om het principe dat het apparaat bewust geprogrammeerd is om de consument onnodig geld te laten betalen. Vergeet even houdbaarheid en denk aan het hele plaatje, want dit draait allemaal om trukjes om ons te laten betalen.

Geplaatst door Michael Weij op Jul 11, 2016.
Het halve forum gaat allemaal om trukjes om ons te laten betalen. Deze thread gaat nu eenmaal over houdbaarheid, dus ik stel voor dat we het daarbij laten.
Reputatie 1
Badge +2
Hier moet u een dure specialist voor inhuren. Maar voor de gewone consument is nieuw kopen goedkoper.



De meeste apparaten gaan een keer kapot. Kan iemand mij een idee geven hoe ik nadat ik het betreffende apparaat open heb gemaakt vast kan stellen of hier sprake is van "geprogrammeerde houdbaarheid" of niet?

Wil dhr v Rheenen aub NIET op mij reageren dan hoef ik dat ook niet op hem te doen, bij voorbaat dank voor de medewerking.

Geplaatst door A. Deen op Jul 11, 2016.
Reputatie 1
Badge +2
U neemt een klein stukje uit het geheel en gaat dat bekritiseren. Dat is geen positieve bijdrage aan deze discussie. Ik noem dit op elke slak zout leggen. Zeer irritant en onnodig...



Het halve forum gaat allemaal om trukjes om ons te laten betalen. Deze thread gaat nu eenmaal over houdbaarheid, dus ik stel voor dat we het daarbij laten.

Geplaatst door I.A. van Langevelde op Jul 11, 2016.
Ik bedoel niet zozeer of ik het zelf vast kan stellen of dat ik er een specialist voor moet inhuren maar wat zou nou het verschil zijn tussen gewone slijtage en geprogrammeerde houdbaarheid. Ik zie gewoon het criterium niet.



Hier moet u een dure specialist voor inhuren. Maar voor de gewone consument is nieuw kopen goedkoper.



De meeste apparaten gaan een keer kapot. Kan iemand mij een idee geven hoe ik nadat ik het betreffende apparaat open heb gemaakt vast kan stellen of hier sprake is van "geprogrammeerde houdbaarheid" of niet?

Wil dhr v Rheenen aub NIET op mij reageren dan hoef ik dat ook niet op hem te doen, bij voorbaat dank voor de medewerking.

Geplaatst door A. Deen op Jul 11, 2016.
Geplaatst door Michael Weij op Jul 11, 2016.


U neemt een klein stukje uit het geheel en gaat dat bekritiseren. Dat is geen positieve bijdrage aan deze discussie. Ik noem dit op elke slak zout leggen. Zeer irritant en onnodig...



Het halve forum gaat allemaal om trukjes om ons te laten betalen. Deze thread gaat nu eenmaal over houdbaarheid, dus ik stel voor dat we het daarbij laten.

Geplaatst door I.A. van Langevelde op Jul 11, 2016.
Geplaatst door Michael Weij op Jul 11, 2016.
Een forum functioneert alleen als bijdragen to-the-point en on-topic blijven. Wie er aardigheid in heeft over iets anders dan 'geprogrammeerde houdbaarheid' van gedachten te wisselen staat het vrij een nieuwe discussie te starten.
Badge
Ik denk dat het vooral gaat om de gedachtegang bij het ontwerpen en produceren. Een paar vragen die je jezelf kan stellen:

- Welk onderdeel van het apparaat gaat als eerste kapot? Had een kleine extra investering in betere kwaliteit van 'de zwakste schakel' een groot effect op de totale kwaliteit kunnen hebben?

- Wordt het makkelijk gemaakt om bepaalde onderdelen te vervangen? Kijk bijvoorbeeld naar Fairphone die het apparaat volledig modulair probeert te maken. Als er door technologische innovatie een beter onderdeel - bv een camera - op de markt komt, dan kan het verouderde onderdeel makkelijk worden geupgrade.

- Hoe zit het product in elkaar? Als er bijvoorbeeld is gekozen voor hardnekkige lijm dan wordt reparatie of vervanging erg moeilijk gemaakt.

Als de fabrikant verantwoordelijk blijft voor het apparaat en betaalt krijgt voor de prestatie van het apparaat, dan hebben de klant en de fabrikant ineens dezelfde doelstelling: het zo lang en goed mogelijk functioneren van het apparaat.



Ik bedoel niet zozeer of ik het zelf vast kan stellen of dat ik er een specialist voor moet inhuren maar wat zou nou het verschil zijn tussen gewone slijtage en geprogrammeerde houdbaarheid. Ik zie gewoon het criterium niet.



Hier moet u een dure specialist voor inhuren. Maar voor de gewone consument is nieuw kopen goedkoper.



De meeste apparaten gaan een keer kapot. Kan iemand mij een idee geven hoe ik nadat ik het betreffende apparaat open heb gemaakt vast kan stellen of hier sprake is van "geprogrammeerde houdbaarheid" of niet?

Wil dhr v Rheenen aub NIET op mij reageren dan hoef ik dat ook niet op hem te doen, bij voorbaat dank voor de medewerking.

Geplaatst door A. Deen op Jul 11, 2016.
Geplaatst door Michael Weij op Jul 11, 2016.
Geplaatst door A. Deen op Jul 11, 2016.
OK, dat zijn hele goede principes die een fabrikant zichzelf kan stellen als hij een product wil maken, maar zou je werkelijk dit soort principes verplicht kunnen stellen?

De route waarbij je het apparaat op een of andere manier leased en de fabrikant verantwoordelijk blijft en het ook nog eens terug neemt is in deze veel logischer en maakt het veel makkelijker om de doelen van consumenten en producenten op één lijn te krijgen maar heeft toch ook bezwaren:

  • Het is relatief duur (vergelijk het leasen van een auto met het kopen).
  • Je bent de eventuele upside van een artikel dat juist wél lang mee gaat kwijt.
Ik ben zeker niet tegen betere apparaten die lang meegaan en goed reparabel zijn maar de oplossingen ademen een soort sovjet sfeer uit waarbij je het gevaar loopt dat de overheid gaat vaststellen wat er geproduceerd moet worden.

Neem nou eens een simpele regel als "het is verboden onderdelen met lijm vast te zetten". Kan dat in Nederland wet geimplementeerd worden?



Ik denk dat het vooral gaat om de gedachtegang bij het ontwerpen en produceren. Een paar vragen die je jezelf kan stellen:

- Welk onderdeel van het apparaat gaat als eerste kapot? Had een kleine extra investering in betere kwaliteit van 'de zwakste schakel' een groot effect op de totale kwaliteit kunnen hebben?

- Wordt het makkelijk gemaakt om bepaalde onderdelen te vervangen? Kijk bijvoorbeeld naar Fairphone die het apparaat volledig modulair probeert te maken. Als er door technologische innovatie een beter onderdeel - bv een camera - op de markt komt, dan kan het verouderde onderdeel makkelijk worden geupgrade.

- Hoe zit het product in elkaar? Als er bijvoorbeeld is gekozen voor hardnekkige lijm dan wordt reparatie of vervanging erg moeilijk gemaakt.

Als de fabrikant verantwoordelijk blijft voor het apparaat en betaalt krijgt voor de prestatie van het apparaat, dan hebben de klant en de fabrikant ineens dezelfde doelstelling: het zo lang en goed mogelijk functioneren van het apparaat.



Ik bedoel niet zozeer of ik het zelf vast kan stellen of dat ik er een specialist voor moet inhuren maar wat zou nou het verschil zijn tussen gewone slijtage en geprogrammeerde houdbaarheid. Ik zie gewoon het criterium niet.



Hier moet u een dure specialist voor inhuren. Maar voor de gewone consument is nieuw kopen goedkoper.

...Geplaatst door Michael Weij op Jul 11, 2016.
Geplaatst door A. Deen op Jul 11, 2016.
Geplaatst door Wouter Buijze op Jul 11, 2016.
Badge
Ik denk zeker niet dat we dit soort dingen moeten gaan verplichten. Het zou zo moeten zijn dan het voor fabrikanten economisch rendabel wordt om dit soort beslissingen te maken.

Dat is inderdaad het geval als apparaten op de een of andere manier geleased worden! Op dit moment bespaar je bij leasen - als consument zijnde - weliswaar aanschafkosten, het is over de gehele looptijd nog niet altijd goedkoper.

Wat moet er veranderen? Een groot gedeelte van de extra kosten heeft te maken met voorfinancieren. Dit kost geld. Hoe meer mensen laten zien dat zij bereid zijn om gewoon elke maand te betalen voor gebruik, hoe lager de rente die betaald moet worden.

Het aller belangrijkste: als veel consumenten op deze manier willen consumeren zullen fabrikanten vanzelf inzien dat het slim is om iets meer te investeren in de materialen en productie, zodat ze het apparaat langer kunnen 'verhuren'.



OK, dat zijn hele goede principes die een fabrikant zichzelf kan stellen als hij een product wil maken, maar zou je werkelijk dit soort principes verplicht kunnen stellen?

De route waarbij je het apparaat op een of andere manier leased en de fabrikant verantwoordelijk blijft en het ook nog eens terug neemt is in deze veel logischer en maakt het veel makkelijker om de doelen van consumenten en producenten op één lijn te krijgen maar heeft toch ook bezwaren:

  • Het is relatief duur (vergelijk het leasen van een auto met het kopen).
  • Je bent de eventuele upside van een artikel dat juist wél lang mee gaat kwijt.
Ik ben zeker niet tegen betere apparaten die lang meegaan en goed reparabel zijn maar de oplossingen ademen een soort sovjet sfeer uit waarbij je het gevaar loopt dat de overheid gaat vaststellen wat er geproduceerd moet worden.

Neem nou eens een simpele regel als "het is verboden onderdelen met lijm vast te zetten". Kan dat in Nederland wet geimplementeerd worden?



Ik denk dat het vooral gaat om de gedachtegang bij het ontwerpen en produceren. Een paar vragen die je jezelf kan stellen:

- Welk onderdeel van het apparaat gaat als eerste kapot? Had een kleine extra investering in betere kwaliteit van 'de zwakste schakel' een groot effect op de totale kwaliteit kunnen hebben?

- Wordt het makkelijk gemaakt om bepaalde onderdelen te vervangen? Kijk bijvoorbeeld naar Fairphone die het apparaat volledig modulair probeert te maken. Als er door technologische innovatie een beter onderdeel - bv een camera - op de markt komt, dan kan het verouderde onderdeel makkelijk worden geupgrade.

- Hoe zit het product in elkaar? Als er bijvoorbeeld is gekozen voor hardnekkige lijm dan wordt reparatie of vervanging erg moeilijk gemaakt.

Als de fabrikant verantwoordelijk blijft voor het apparaat en betaalt krijgt voor de prestatie van het apparaat, dan hebben de klant en de fabrikant ineens dezelfde doelstelling: het zo lang en goed mogelijk functioneren van het apparaat.



Ik bedoel niet zozeer of ik het zelf vast kan stellen of dat ik er een specialist voor moet inhuren maar wat zou nou het verschil zijn tussen gewone slijtage en geprogrammeerde houdbaarheid. Ik zie gewoon het criterium niet.

...Geplaatst door A. Deen op Jul 11, 2016.
Geplaatst door Wouter Buijze op Jul 11, 2016.


Geplaatst door A. Deen op Jul 11, 2016.
Reputatie 5
Badge +5
Zonder het gedrag van fabrikanten goed te praten - zeker als er sprake zou zijn van afspraken omtrent de maximale levensduur van producten, wat ik overigens sterk betwijfel - denk ik toch dat de oorzaak eerder aan de andere kant van de keten gezocht moet worden, bij de consument.

Wij willen immers altijd voor een dubbeltje op de eerste rang zitten! Nog altijd is de prijs het belangrijkste verkoopargument. Kijk maar naar de populariteit van aanbiedingen en opruimingen en het eclatante succes van ketens als de Action. We weten allemaal dat het kwaliteitsniveau van veel goedkope producten soms bedroevend laag is, maar we kiezen er willens en wetens voor om toch nu te besparen, en later zien we wel weer. Dat je uiteindelijk vaak duurder uit bent doordat je het artikel vroegtijdig moet vervangen boeit ons kennelijk niet: de meeste mensen hebben schijnbaar moeite met vooruit denken en rekenen.

En dan komt het economisch principe van vraag en aanbod om de hoek kijken: fabrikanten merken dat er een flinke (en sterk groeiende) markt is voor goedkope troep en spelen er dan handig op in door hun producten minder duurzaam en dus goedkoper te maken.

Daarom moeten we niet zielig gaan doen als zulke producten eerder kapot gaan dan we zouden willen, en al zeker niet allerlei vermeende complottheorieën erbij gaan halen en schijnheilig de fabrikanten de schuld gaan geven. Het staat je namelijk vrij om een ander product te kopen: misschien duurder, maar wellicht van een betere kwaliteit. Doe je marktonderzoek vooraf, lees reviews en koop het juiste product voor het gebruiksdoel wat je voor ogen hebt (scheelt ook nogal), en de kans op een levensduur die aan je verwachtingen voldoet neemt sterk toe.

Overigens: een prachtig verzonnen term hoor, dat "Democratisch Consumentisme", maar kan iemand mij uitleggen wat het verband is met de werkelijke vraagstelling van dit topic...?


Zonder het gedrag van fabrikanten goed te praten - zeker als er sprake zou zijn van afspraken omtrent de maximale levensduur van producten, wat ik overigens sterk betwijfel.

En dan komt het economisch principe van vraag en aanbod om de hoek kijken: fabrikanten merken dat er een flinke (en sterk groeiende) markt is voor goedkope troep en spelen er dan handig op in door hun producten minder duurzaam en dus goedkoper te maken. Daarom moeten we niet zielig gaan doen als zulke producten eerder kapot gaan dan we zouden willen, en al zeker niet allerlei vermeende complottheorieën erbij gaan halen en schijnheilig de fabrikanten de schuld gaan geven. Het staat je namelijk vrij om een ander product te kopen: misschien duurder, maar wellicht van een betere kwaliteit.

Geplaatst door Aardvark op Jul 12, 2016.
Die afspraak stamt uit 1924!! Mogelijk heeft deze episode in iemand zijn jeugd een diepe indruk achter gelaten maar de relevantie is, zoals uw zegt, nogal twijfelachtig.

Wat mij betreft heeft u volkomen gelijk alleen mensen willen garanties. Dus áls je dan een Miele koopt dan wil je ook dat het ding 12 jaar mee gaat en wel zonder reparaties. Maar ook fabrikanten van topmerken produceren wel eens een matige serie. Wat dan? Stel je komt er 4 jaar later achter dat je je er een hebt, mens boos, moeten regels komen, waren doet de consumentenbond niets?, het is allemaal de schuld van Europa, afijn paniek. Het is dé grap van deze tijd; "De cursus omgaan met teleurstellingen vanmiddag is vanwege het weer helaas afgelast".


Neem nou eens een simpele regel als "het is verboden onderdelen met lijm vast te zetten". Kan dat in Nederland wet geimplementeerd worden?...Geplaatst door A. Deen op Jul 11, 2016.


Da's een leuke! Het vastzetten met lijm gebeurt ook wel om onderdelen moeilijk toegankelijk te maken voor hackers, en dat lijkt me lastig uit te bannen.




Neem nou eens een simpele regel als "het is verboden onderdelen met lijm vast te zetten". Kan dat in Nederland wet geimplementeerd worden?...Geplaatst door A. Deen op Jul 11, 2016.


Da's een leuke! Het vastzetten met lijm gebeurt ook wel om onderdelen moeilijk toegankelijk te maken voor hackers, en dat lijkt me lastig uit te bannen.

Geplaatst door I.A. van Langevelde op Jul 12, 2016.
Lastig toegankelijk maken voor hackers lijkt mij sowieso niet in het belang van de consument en eigenlijk durf ik te stellen dat ik de toegevoegde waarde helemaal niet zie. Daar zou ik me als wetgever niet door tegen laten houden.






Neem nou eens een simpele regel als "het is verboden onderdelen met lijm vast te zetten". Kan dat in Nederland wet geimplementeerd worden?...Geplaatst door A. Deen op Jul 11, 2016.


Da's een leuke! Het vastzetten met lijm gebeurt ook wel om onderdelen moeilijk toegankelijk te maken voor hackers, en dat lijkt me lastig uit te bannen.

Geplaatst door I.A. van Langevelde op Jul 12, 2016.
Lastig toegankelijk maken voor hackers lijkt mij sowieso niet in het belang van de consument en eigenlijk durf ik te stellen dat ik de toegevoegde waarde helemaal niet zie. Daar zou ik me als wetgever niet door tegen laten houden.

Geplaatst door A. Deen op Jul 12, 2016.
Ik ben het met je eens dat het dwarszitten van hackers niet, of in elk geval niet altijd, in het belang van de consument is. Echter, er zijn nu eenmaal meer belangen dan alleen het belang van de consument, en de wetgever is daar ook van op de hoogte.
Reputatie 1
Badge +2
Pay-per-use is inderdaad een uitkomst en is langzaam in opkomst. Maar wat dat betreft hebben wij een paradigmaverschuiving nodig, een verandering in denken en handelen. Zeker wat betreft de gevestigde bedrijven en instituties (overheid en politiek).

QUOTE]

Sorry voor de reclame, ik snap dat het niet helemaal gepast is, maar het bestaansrecht van ons bedrijf sluit hier direct op aan, dus ik kon het niet laten!

😊

Een ander verdienmodel voor fabrikanten is essentieel om te zorgen dat zij een incentive hebben om repareerbaar, demonteerbaar, upgradable of land houdbaar gaan produceren. Wij zien pay-per-use als de oplossing, hoe denken jullie hier over?

Geplaatst door Wouter Buijze op Jul 11, 2016.[/quote]
Badge
Inderdaad is dit waar, maar dat betekent niet dat andere verdienmodellen het voor consumenten aantrekkelijker kunnen maken om te kiezen voor kwaliteit ipv 'goedkope troep'. Als het gebruik van kwaliteit goedkoper is dan het bezit van wegwerpapparaten dan zijn we uiteindelijk met zijn allen goedkoper uit. Een win-win-win situatie voor consument, fabrikant en milieu!



En dan komt het economisch principe van vraag en aanbod om de hoek kijken: fabrikanten merken dat er een flinke (en sterk groeiende) markt is voor goedkope troep en spelen er dan handig op in door hun producten minder duurzaam en dus goedkoper te maken.

Daarom moeten we niet zielig gaan doen als zulke producten eerder kapot gaan dan we zouden willen, en al zeker niet allerlei vermeende complottheorieën erbij gaan halen en schijnheilig de fabrikanten de schuld gaan geven. Het staat je namelijk vrij om een ander product te kopen: misschien duurder, maar wellicht van een betere kwaliteit. Doe je marktonderzoek vooraf, lees reviews en koop het juiste product voor het gebruiksdoel wat je voor ogen hebt (scheelt ook nogal), en de kans op een levensduur die aan je verwachtingen voldoet neemt sterk toe.

Geplaatst door Aardvark op Jul 12, 2016.
Badge
Zeker waar! Laten we beginnen met te vetellen waarom deze manier van consumeren een groot verschil kan maken. Hoe meer mensen het snappen, hoe sneller het gaat en hoe meer zin het heeft voor fabrikanten om de kwaliteit van producten te verbeteren! Op naar een circulaire en duurzame toekomst!



Pay-per-use is inderdaad een uitkomst en is langzaam in opkomst. Maar wat dat betreft hebben wij een paradigmaverschuiving nodig, een verandering in denken en handelen. Zeker wat betreft de gevestigde bedrijven en instituties (overheid en politiek).

Geplaatst door Michael Weij op Jul 12, 2016.
Reputatie 5
Badge +5
Die afspraak stamt uit 1924!! Mogelijk heeft deze episode in iemand zijn jeugd een diepe indruk achter gelaten maar de relevantie is, zoals uw zegt, nogal twijfelachtig.

Wat mij betreft heeft u volkomen gelijk alleen mensen willen garanties. Dus áls je dan een Miele koopt dan wil je ook dat het ding 12 jaar mee gaat en wel zonder reparaties. Maar ook fabrikanten van topmerken produceren wel eens een matige serie. Wat dan? Stel je komt er 4 jaar later achter dat je je er een hebt, mens boos, moeten regels komen, waren doet de consumentenbond niets?, het is allemaal de schuld van Europa, afijn paniek. Het is dé grap van deze tijd; "De cursus omgaan met teleurstellingen vanmiddag is vanwege het weer helaas afgelast".

Geplaatst door A. Deen op Jul 12, 2016.


Dat dus!Mensen dienen realistisch te zijn dat spullen nu eenmaal op een onverwacht moment kapot kunnen gaan. We hebben allemaal wel iemand in de familie die weet te verkondigen dat zijn Miele wasmachine al naar drie jaar de geest gaf, of omgekeerd dat die goedkope Whirlpool het toch maar mooi tien jaar uithield. Uitzonderingen bevestigen de regel en dit soort incidenten doen niets af aan de gemiddelde degelijkheid en levensduur van een merk.

Ik heb het bewuste artikel trouwens met veel interesse gelezen, maar veel meer dan een redelijk succesvolle poging tot kartelvorming van deze gloeilampfabrikanten haal ik er niet uit. Natuurlijk zullen fabrikanten vaker geprobeerd hebben dit soort afspraken te maken, maar ik geloof zeker niet dat dit structureel is. En het aangehaalde voorbeeld van de teruggelopen levensduur van desktop computers raakt kant noch wal: computers worden in principe zelfs duurzamer met elke generatie omdat er steeds hoogwaardiger componenten gebruikt worden (of durft iemand met droge ogen te beweren dat een floppy disk en een harde schijf langer meegaan dan respectievelijk een cd en een SSD...?). De werkelijke reden voor het voortijdig vervangen van producten is enerzijds de steeds sneller gaande technologische ontwikkeling, anderzijds onze angst om achterop te raken. Dus kopen we maar weer een nieuwe computer, want "dan reageert onze tekstverwerker net wat vlotter". Niet voor niets dat er een levendige kringloophandel bestaat in verder uitstekend functionerende oudere computers...

Kortom, het gevoel zit rotsvast tussen onze oren dat we mee moeten in deze "ratrace" en ik durf dat best te extrapoleren naar andere bedrijfstakken en producten. We willen immers allemaal in de nieuwste auto rijden en natuurlijk moeten we elk jaar overstappen naar het laatste model iPhone, toch? Stel je voor dat de buren zouden kunnen denken dat we het niet kunnen betalen...

Allemaal prima hoor, iedereen moet dat vooral zelf weten en het is goed voor de economie zullen we maar zeggen. Maar - om terug te keren naar de kern van deze discussie - dan moet je niet gaan klagen dat spullen voortijdig kapot zouden gaan.
Reputatie 1
Badge +2
Dit fenomeen komt volgens mij op grote schaal voor, hoewel ik het niet kan bewijzen. Repareren is vaak een dure affaire en dan gaat er niet veel later weer iets anders kapot. Voor mij een reden om bij producten niet het duurste van het duurste te kopen. Het scheerapparaat van 50 euro gaat een paar jaar mee, dat van 150 euro ook: ik koop die van 50 en gooi 'm weg als ie er mee stopt (en koop weer een nieuwe voordelige).Voor TV's geldt hetzelfde, ik koop die van 400 of 500 euro die redelijk scoort in de test en pieker er niet over om de topmodellen die 800, 1000 of nog meer kosten aan te schaffen.Verder volg ik met grote interesse meldingen in de Consumentengids over het aantal defecten per merk voor een bepaald soort apparaat. Bijvoorbeeld bij TV's stond er (1 of 2 jaar geleden) dat na 5 jaar 84% van de Philips-TV's geen storing hadden gehad, 94% van de Samsungs niet, 96% van de LG's en Sony's niet en 98% van de Panasonic's niet. Mijn volgende TV is dus bij voorkeur een (niet al te dure) Panasonic of eventueel een Sony of LG, die niet al te slecht uit de test komt.

Reageer