Consumentenbond.nl

Intermittent fasting: iets voor jou?

  • 5 juni 2020
  • 12 reacties
  • 5324 Bekeken
Intermittent fasting: iets voor jou?
Badge +8
  • Moderator
  • 1584 reacties

Intermittent fasting, ook wel periodiek vasten genoemd is populair. Naast dat je er van afvalt, zou het ook helpen tegen allerlei kwalen. Maar kloppen deze beweringen wel?

In dit gratis artikel uit de Gezondgids van juni 2020 zijn drie experts aan het woord.

Wat zijn jouw ervaringen met intermittent fasting? Praat mee!


12 reacties

Reputatie 5
Badge +4

Heb het artikel nog niet gelezen, maar ga ik zeker doen. Want ik ben me geestelijk aan het voorbereiden op 3 dagen niet eten. Niet speciaal voor mijn gezondheid, maar er is door Corona toch meer ‘junkfood’ naar binnen gewerkt, dus enkele kilo's aangekomen en die wil ik toch echt weer kwijt. Na 3 dagen niet eten, schijnt het hongergevoel te verdwijnen, dus hoop daarmee het 'vreet’ proces te doorbreken.

Reputatie 4
Badge +4

Valt me van CB tegen dat ze hier serieus aandacht aan besteden, weer het jaarlijks terugkerende circus van dé ideale afvalmethode, waarna die weer de vergetelheid in gaat…

Ben in coronatijd wellicht ½ kilo aangekomen. Gewoon niet te veel eten, wel afwisselend en daarnaast voldoende beweging met fietsen en wandelen. Dus gewoon doen wat de overheid al jaren adviseert, maar om een of andere manier wordt dat niet geloofd.

Ik doe dit al driekwart jaar. Niet per se om af te vallen maar het heeft mij verlost van een slokdarm probleem. Ik voel mij er uitstekend bij.

Ik (75) doe 2x per week milde krachttraining en HIT en meet 1x per maand mijn gegevens op de geavanceerde weegschaal bij de sportschool. Na een periode van geen ontbijt (vasten van 19 uur tot 8 uur ‘s morgens gedurende een maand; bleek mijn spiermassa afgenomen terwijl het met met ontbijt licht toenam. Mijn conclusie: doe geen intermittend fasting op hogere leeftijd. Je lichaam heeft na de nacht eiwit nodig dus neem een eiwitrijk ontbijt.

Wij doen dit nu al een jaar of 2: in principe op maandag en woensdag minder eten. Is goed te doen. Is ook heel flexibel, als het een keer niet uitkomt doe je het niet of een andere dag.

Veel gewicht verloren (met meer sporten erbij) en een veel beter gevoel.

Het grote verschil met andere dieeten (en geloof me, ik heb er verschillende geprobeerd...) is dat dit heel goed en lang vol te houden is. Of eigenlijk zoals mijn huisarts eens opmerkte: “het is meer een lifestyle dan een dieet".

Net zoals zo vele topics is dit er ook weer een in het rijtje van controversiële onderwerpen. Het gaat hier niet over wie er gelijk heeft en wat iemand er niet van vind. Het gaat om het delen van ervaringen en vervolgens moet iedereen zelf uitmaken wat met deze informatie te doen.

Mijn persoonlijke ervaring is positief maar wat ik nog veel belangrijker vind is dat er wetenschappelijk bewijs begint te komen van de bijzondere neven effecten bij kanker patiënten welke een chemo kuur volgen. Het lijkt er op dat vasten het chemo process positief stimuleert doordat tijdens het vasten de agressieve (Actieve) kanker cellen extra hard aangepakt worden terwijl de goede cellen in een soort van slaap stand komen.

Ook hier geldt weer geen wet van Meden en Perzen maar aan ieder hiermee te doen wat hem zelf goed dunkt. In dat geval is het wellicht aan te raden dit boek eens te lezen en deze website te bezoeken:

De Innerlijke Arts van

Prof Dr Andreas Michalsen

www.zorg.nu/vasten

Badge

Het succes dat mensen met vasten behalen op het vlak van gewichtsafname bewijst dat het oude mantra “de hele dag kleine beetjes (eten, om ‘het motortje’ draaiende te houden)” definitief bij het vuilnis kan. (Disclaimer: tenzij je een chronisch lage bloedsuikerspiegel hebt, al dan niet onder invloed van medicatie.) Juist die verspreidingsmethodiek zorg ervoor dat het lichaam in de gevreesde spaarstand gaat, naast dat er constant insuline in de bloedbaan zit, ten detrimente van de gevoeligheid ervoor en schadelijk voor de bloedvaten. 

Ik doe het periodiek vasten nu net iets meer dan zes jaar en kan het iedereen met een normale gezondheid beslist aanbevelen om eens te proberen. Laat je wel goed informeren en kijk daarbij vooral goed welke timingstrategie bij je past. 

Tot slot.. geestig dat ook hierbij weer gedacht wordt “het is een hype.. waait wel weer over.. als je maar gewoon ‘alles met mate’.eet”. Juist, ja. Ook een broodje leverworst-cyaankali..? Ik denk dat het voldoende zegt dat de grootste denkers in en sinds de oudheid al wisten dat als er een prestatie geleverd moest worden, de maaltijd beter even werd uitgesteld. Eureka, Ik denk dus ik ben, de relativiteitstheorie - het kan niet met zekerheid worden vastgesteld, maar vermoedelijk niet bedacht tijdens het uitbuiken. 

Voor mij blijft de vraag of het voor oudere mensen (80 jaar bv) verstandig is omdat verlies van spiermassa toch al een probleem is.

Een lichaam komt niet in de spaarstand door veel eetmomenten over de dag maar door steeds weinig te eten dus door steeds te willen vermageren.

Badge

 

Een lichaam komt niet in de spaarstand door veel eetmomenten over de dag maar door steeds weinig te eten dus door steeds te willen vermageren.

Correct, ik was 

[01] Een lichaam komt niet in de spaarstand door veel eetmomenten over de dag maar door steeds weinig te eten dus door steeds te willen vermageren. 

[02] Voor mij blijft de vraag of het voor oudere mensen (80 jaar bv) verstandig is omdat verlies van spiermassa toch al een probleem is.

[01] Correct, ik was niet volledig; als je 'op’ je energiebehoefte eet en dus niet te weinig of te veel, en zonder te vaak grote insulinepieken, dan blijf je op gewicht. Duik je er echter onder, met elke anderhalf uur een crackertje en bij de lunch sla, dan gaat de spaarstand aan. 

[02] Verlies van spiermassa is vrijwel altijd problematisch en een veeg teken. En inderdaad, ouderen moeten er beslist voor waken. Echter, men zou met periodiek vasten of chronogelimiteerd eten (bij dat laatste probeert men bewust om niet mínder te gaan eten, omdat dit bij periodiek vasten vaak automatisch en onbedoeld gebeurt) amper spiermassa moeten verliezen, omdat het lichaam eerst glucose/glycogeen en vet verbrandt en dan pas proteïne. De reden is dat de eerste twee bronnen directe energie leveren; neoglucogenese vanuit eiwit is een extra blokje om voor het lichaam. Daarbij overigens aangetekend dat het soms wel gebeurt, bijvoorbeeld wanneer iemand stevig sport en door z'n beschikbare suikers heen is; als het lichaam dan in de anaerobe ademhaling zit, spreekt het eiwit aan als primaire energiebron. Kortom, het is dus niet onmogelijk dat het gebeurt, en wellicht dat bij ouderen, die vanwege een veranderende hormoonhuishouding toch al lastiger vasthouden aan spiermassa, meerdere factoren een rol (kunnen) spelen bij dat proces. Ik blijf ondertussen wel van overtuigd dat PV/CE inpasbaar is voor elk mens; het is niet voor niets dat de Nobelprijs voor de Geneeskunde in 2016 op dit vlak werd uitgereikt, alleen omdat elk mens uniek is zullen de uitkomsten verschillend zijn, maar zeker ook de aanpak. Ik hoop dat onderzoek vlug nieuwe inzichten brengt hoe ouderen de strategie toch effectief kunnen inpassen. 

 

De spaarstand treedt op door minder eten dan energie behoefte. ‘Elk anderhalf uur een crackertje’ heeft er niets mee te maken. Dit laatste heeft invloed op de insuline huishouding. 

Reputatie 7
Badge +7

Elk advies is nuttig om tot je te nemen. Er geloof aan te hechten is iets anders. En ook hier wordt gewacht gemaakt van deskundigen, nou geluk ermee met al die elkaar tegensprekende deskundigen. Gebruik liever je gezond verstand.

Badge

De spaarstand treedt op door minder eten dan energie behoefte. ‘Elk anderhalf uur een crackertje’ heeft er niets mee te maken. Dit laatste heeft invloed op de insuline huishouding. 

Maar dat zei ik toch ook? Neem me niet kwalijk als ik onduidelijk was, maar dat is precies wat ik heb geprobeerd uit te drukken met dat ‘crackertje’: heel vaak heel weinig eten, uit angst dat de machine stilvalt als de aanvoer ook maar even gestaakt wordt, maar met nog steeds de angst te overeten (daarom slechts een droog rechthoekje graanproduct). 

Met zulk ondereten train je je lichaam dat het steevast weinig krijgt en daar past het zich dan vervolgens op aan. Telkens kleine beetjes hebben dan inderdaad een negatieve invloed op de insulinehuishouding (één woord), waardoor daar een constant beslag op wordt gelegd. Hoe vaker je dat doet en hoe sterker je lichaam erop reageert, hoe slechter dat voor je is, omdat het kan leiden tot insulineongevoeligheid en uiteindelijk diabetes. 

Plus, wie constant insuline in het bloed heeft verbrandt geen vet. Vandaar dat tijdsbeperkt eten de voorkeur geniet boven de hele dag kleine beetjes, ook omdat de gevreesde spaarstand pas aangaat na 3-7 dagen vasten. En, inderdaad, bij categorisch eten onder je energiebehoefte.

 

Reageer