Medische missers.......en uw eigen veiligheid

  • 28 September 2015
  • 3 reacties
  • 207 Bekeken

U bent gewaarschuwd.........

De gezondheidszorg is een vaak terugkomend thema bij de Consumentenbond en dus ook op dit forum. Je gelooft je ogen niet, wanneer je het rapport (ondervraging van 10.700 panelleden) van de NPCF doorleest.......

Het gaat dus niet alleen om verzekeringspremies, maar vooral om zorgkwaliteit en om risico's die men loopt.

Persoonlijk ben ik door een foute diagnose één jaar lang volgestopt met giftige medicijnen met veel levenskwaliteitsverminderende bijwerkingen......en twijfel nu aan de vakkundigheid van de behandelende arts. Mijn raad: na een zwaarwegende diagnose ALTIJD eerst voor een second-opinion gaan! Ik heb het te laat gedaan.......

Wat is uw mening/ervaring?

https://www.npcf.nl/images/themas/RapportVeiligeZo...

3 reacties

Reputatie 1
Badge +1
In de gezondheidszorg worden net zoveel fouten gemaakt als in andere organisaties.

Ziekenhuizen zijn allemaal eilandjes op zich. Ze zullen zelden kennis delen of opdien via een ander ziekenhuis. Binnen in het ziekenhuis zijn het ook allemaal eilandjes. Zo weet b.v. de trauma chirurg zelden of nooit wat Orthopeed doet. Ik heb afgelopen januari mijn rechter heup gebroken. Beter gezegd de kop van mijn dijbeen was helemaal afgebroken. Uit ervaring wist ik, dat het op mijn leeftijd 60 jaar, het beter is om gelijk een heupprothese te plaatsen. Op de andere manier n.l. twee schroeven te plaatsen had ik een half jaar moeten revalideren en na een half jaar zegt de orthopeed, dat komt niet meer goed met die heup op uw leeftijd dus zit er niks anders op dan een prothese te plaatsen. Vervolgens vind dan opnieuw een operatie plaat en ben ik weer een half jaar aan het revalideren omdat mijn spieren zich weer moeten herstellen. Ik had het geluk een zeer ervaren Trauma orthopeed in een Frans Ziekenhuis te treffen die naar mij luisterende en het ook met mij eens was om gelijk een prothese te plaatsen. Je kan n.l. met die prothese al gelijk 50 % belasten waardoor je geen atrofie van je spieren krijgt. Na 5 weken liep ik zonder krukken bij de Nederlandse Orthopeed naar binnen. Die zoiets nog nooit gezien had. Maar er ook niks van wilde leren. Het enige wat hij zei was: "wij doen zo iets niet in Nederland".Ik heb daar maar niet op gereageerd want ik weet dat het Nederland in een ander ziekenhuis wel degelijk gebeurt. Maar bedenk maar eens hoeveel geld ik de verzekering heb bespaard door mijn revalidatie van 1 1/2 jaar heb terug gebracht naar 5 weken door gelijk vast te houden aan de beste behandel methode voor een heupbreuk. Ik dank het ook aan mijn kennis dat ik gewoon alles weer kan en zelfs weer fanatiek aan het sporten ben. En ik vind dat als patiënten het gevoel hebben dat er iets niet klopt altijd een second opinion moeten aanvragen. En een goed arts zal dat altijd aanmoedingen. Daarmee krijgt hij ook de zekerheid dat hij goed of fout zit.
Waar gewerkt wordt, kunnen fouten worden gemaakt dat geldt ook voor de gezondheidszorg alleen is daar het effect meestal ingrijpend op het persoonlijk leven. Het maakt al een groot verschil hoe de specialist dit bespreekt met de patient en welke lering eruit wordt getrokken. Daarmee is de fout niet minder erg, maar het verzacht enigszins bij de patient om weer verder te kunnen.

Helaas is het zo dat je zelf alert moet zijn wanneer je bij een arts of specialist komt. Devies is dan ook om altijd iemand mee te nemen of tevoren te bedenken wat je wil weten. Vooraf internet raadplegen helpt daarbij. Ook bedenktijd vragen wanneer een arts een bepaalde behandeling voorschrijft.

Ook is het jammer dat een 2e opinieonderzoek bijna gewoon wordt. Dat maakt de gezondheidszorg onnodig duur, en ondanks dat zou ik het ook aanvragen.
Reputatie 1
Badge +1
Heb met mijn partner nu 14 jaar intensieve zorg ervaring. We lopen bij 2 ziekenhuizen en het is alleen maar naar elkaar toe wijzen qua verantwoordelijkheden. Niemand durft zijn of haar handen te branden aan mijn partner. De laatste twee jaar is het echt extreem aan het worden. We merken namelijk dat er binnen de ziekenhuizen zelf nu ook door de verschillende specialisaties naar elkaar wordt gewezen. Van wie de 'eindverantwoordelijke' is. Omdat het ziekteproces complex is en men niet weet wat de toekomst ons gaat geven wilt men de handen niet aan haar branden. Wij hebben eerder het idee dat het 'pappen en nat houden' is dan dat er daadwerkelijk nog actie wordt ondernomen. Afspraken uit het verleden gelden niet meer, uitspraken worden verdraaid. Af en toe frustrerend maar we moeten echt zelf alles continu in de gaten houden. Medicijnen, de bijwerkingen ervan, maar ook de onderzoeken.

Een voorbeeld. Mijn partner heeft kanker gehad en heeft 2 stoma's. Krijgt ze een urineonderzoek. Uitspraak: U heeft een blaasontsteking........................ Pardon?

Reageer