Consumentenbond.nl

Wat zijn jouw grootste frustraties in het ziekenhuis?


Reputatie 4
Badge +6
Momenteel zijn we bezig met een onderzoek naar ervaringen van mensen die de afgelopen tijd in het ziekenhuis zijn geweest. We zijn benieuwd welke frustraties jij zoal hebt ervaren rondom je ziekenhuisbezoek.

Praat mee en laat ons weten wat jouw ziekenhuisergernissen zijn.

90 reacties

Een zeer belastende ervaring moesten mijn echtgenote (na een zware operatie) en ik beleven toen een mede-patiënt op de tweebedkamer verward, niet aanspreekbaar dag en nacht onrustig en steeds weer roepend uiteindelijk de genezing van mijn echtgenote begon te verhinderen. Verpleegkundigen reageerden nauwelijks op oproepen. Na twee slapeloze nachten werd tenslotte op dringend verzoek de rusteloze en bezoekloze dame uit de tweebedkamer gereden (en zoals later bleek in een badkamer 'weggeparkeerd').

Niemand had ons ooit aangegeven, dat deze rusteloze mevrouw al dagenlang op sterven lag. Nog diezelfde nacht is zij overigens eenzaam en zonder enige begeleiding (nachtzuster had geen tijd) in de kille badkamer overleden.

Het is niet alleen mensontwaardig, wij hebben uit onervarendheid niet herkend en geweten dat zij al die tijd een stervende patiënt was, maar achteraf ga je jezelf natuurlijk ook nog verwijten maken deze toestand op verzoek te hebben geïnitieerd.

Dus ... onze grote frustratie was, dat het grootste ziekenhuis in de regio, tenminste op dat moment, géén andere plek voor een stervende patiënt had dan de regulaire ziekenhuiskamer samen met een net-geopereerde patiënt of een badkamer zonder toezicht ter beschikking.

Wij hebben hierover op de klachtensite van het betreffende ziekenhuis meteen een melding gemaakt. De melding is bevestigd, 'zou door een commissie in behandeling genomen worden' ... ... ...

Feedback nul! en dat zou het tweede negatieve predicaat voor dit ziekenhuis zijn, want wie garandeert/bewaakt, dat dit soort absurde toestanden niet structueel zijn?
Tja, valt niet mee, had niet zelfde ervaring maar toch.Was net aan het bijkomen van een operatie en naast mij was een man, die aan zijn heup geopereerd was, en een apparaatje op zijn bed was, dat met een motortje zijn been steeds kon verplaatsen, o.k. kon er niet van slapen maar voor de volgende nacht vraag je de verpleegkundige een flinke slaappil, toch geen probleem, doe iets, niet klagen.
Het altijd lange wachten. Spreekuren die uitlopen, wat schijnbaar normaal is. Dan de arrogantie van het personeel, vooral de artsen.Je zit in de wachtkamer, met het gevoel, dat je blij mag zijn er te zitten. Terwijl je er veel voor betaalt. Dusde klant is koning . dat moet men maar eens realiseren. Artsen studeren jaren ,op kosten van onze belasting centen.
De wachttijd in het ziekenhuis waar wel wordt verwacht dat je op de afgesproken tijd op de betreffende poli bent, maar de behandelend arts zelf nooit op tijd is. Ik begrijp best dat e.e.a. iets kan uitlopen, maar drie kwartier tot soms meer dan een uur is belachelijk des te meer er geen informatie komt waarom en hoe lang een uitloop duurt. herhaaldelijk gemerkt dat de arts gewoon te laat is en het niets te maken heeft met uitloop van een poli bezoek.
Badge
1-De uitwisselling van dossiergegevens tussen ziekenhuizen laat zeer te wensen over. Moet steeds aandringen en herinneren.

2-Artsen die je dossier pas gaan inkijken als je al binnen bent en dan vaak de helft nog niet gezien hebben. "Misschien toch maar even een röntgenfoto maken?" Die is vorige week al gemaakt dokter. Hij zit in het dossier.

3-Kokervisie per vakgebied. Geen generalisten meer.
Indien je opgenomen bent is de communicatie tussen artsen onderling bedroevend. Het gaat over teveel lagen. Je stelt een vraag aan de verpleegkundige, die legt het voor aan dienstdoende arts-assistent, die vraagt het weer aan de arts en die overlegt weer met de hoofdarts. Conclusie: Antwoord wordt gegeven na zeer ruime tijd op een vraag die je niet gesteld hebt maar door de vele lagen verkeerd door gekomen is. Kan dit niet anders, met kortere lijnen? Poliklinisch bij je eigen arts nooit een probleem, maar opgenomen zijn vind ik dit het frusterende van alles. Hier ga ik van uit mijn dak. Ik ben dus een "lastige" patiënt, jammer dan.
Klachten over slechte communicatie tussen artsen, binnen ziekenhuizen en tussen diverse ziekenhuizen en huisarts, wil ik met kracht onderschrijven. Om die reden vraag ik vaak aan de arts om zelf de informatie ook te ontvangen, zodat ik het desgewenst aan een andere arts kan geven. Het wordt altijd toegezegd, maar gebeurt zelden. Dat komt omdat dan weer een ander dat moet uitvoeren. Enz. enz.

En het gebeurt ook gewoon dat je met 2 strijdige diagnoses naar huis wordt gestuurd, als je met 2 specialismen te maken hebt.
Het gaat niet om ziekenhuizen onderling, maar alleen al op één afdeling met diverse artsen. Laat staan tussen diverse disciplines binnen het ziekenhuis. Ik heb nu mijn hoofdarts, de nefroloog, gevraagd al mijn ziektes en verschijnselen en medicijnen op papier te zetten en dit schrijven neem ik mee naar iedere (nieuwe) arts zodat deze kort en bondig geinformeerd is over mijn complete ziektebeeld. En helaas is dit nogal wat.
Ik had om 12 uur een afspraak in het ziekenhuis voor een cardioecho met verdoving. Na 2 en een half uur wachten op de kamer was er nog niemand geweest. Toen ik informeerde, kreeg ik als antwoord als je nog een half uurtje wacht ben je misschien binnen een uur aan de beurt. Nou 3 foute antwoorden in een zin. Het volgende excuus was wij krijgen geen verbinding met de sluis. Het is niet normal dat indien er zich een calamiteit voordoet dat men de patient informeerd. In ieder geval is de patient (die men eigenlijk als klant moet beschouwen) geen koning in het ziekenhuis.
Dat klopt inderdaad allemaal.Je bent gewoon een object. Totaal geen klanten (patiënten ) gevoel. Alleen als je je mond open doet, dan werkt het wel. Je moet dat gewoon doen.Ik st altijd op het vraag , hoe lang duurt het nog? Vertel hun ook dat ik een afspraak heb en dus aan de beurt ben. Reactie dan , het loopt uit. Mijn reactie , daar kan ik niks aan doen, jullie plannen dan niet goed. ( Alleen al de gezichten van de dames) Mijn tijd is ook kostbaar. Het helpt
Wachttijd!

Een vriend zou volgens afspraak naar het ziekenhuis gaan voor een cardioversie. Na iets meer dan twee uur wachten en vage toezeggingen van het personeel of de specialist nog wel komt, zijn we maar naar huis gegaan. Dit behoef je niet in het bedrijfsleven te doen, want dan ben je echt je klant kwijt. En ik vraag me af, of de specialist alsnog een rekening indient. Zegt iets over mijn vertrouwen in die mannen en vrouwen!!!
Niet goed georganiseerd ...

Vandaag was ik als begeleider met een patiënt in een ziekenhuis en werd het patiëntenleed in de spreekkamer uitvoerig besproken tot tweemaal toe zelfs ... en dat was nog niet genoeg toen de èchte arts binnenkwam.

Waarom vraagt eerst een verpleegkundige, daarna een assistent(e) (academisch ziekenhuis met studenten) en tenslotte de behandelende arts wat je mankeert?

Voorstel: maak bij het voorstellen aan de patiënt duidelijk wat de functie is en/of geef d.m.v. de werkkleding en naam/functie-plaatjes aan met wie de patiënt te maken heeft.

Een korte uitleg is overigens óók in orde.
Nog iets, over over-georganiseerdheden ... om natte ogen van te krijgen

Wanneer de huisarts vaststelt, dat de pijn aan de ogen komt, doordat je droge ogen hebt, is de diagnose eigenlijk al snel gesteld. Toch wordt je voor standaard oogdruppeltjes nog even doorverwezen via een praktijkassistente naar een oogheelkundige in een mega-ziekenhuis, waar weer een andere assistente afspraken maakt. Het procedere is, dat alvorens je bij de oogarts mag voorspreken, er een half uur lang een heel traject van oogonderzoeken en tests gedaan wordt met imponerende (dure) apparaten en twee assistenten, waarvan de berichten aansluitend naar de oogarts gestuurd worden, om vast te kunnen stellen ....

... dat je droge ogen hebt!

PS. Lapidare antwoord op cynische vragen over mogelijke een post van onnodige kosten . . . ''dat hebben we altijd zo gedaan!"
men heeft totaal geen fatsoen , de patiënt betaalt behoorlijk veel geld voor alles. Dat moet men maar eens begrijpen.
Mijn grootste frustratie is dat er zo veel fouten gemaakt worden in ziekenhuizen. In 2010 mijn moeder verloren door een medische fout. Mijn moeder had een ICD want ze had hartfalen. Ze moest naar het ziekenhuis voor een simpel nieronderzoek, mijn zus kwam op bezoek en zag dat ze aan een onbeperkt infuus lag, meteen doorgeven aan de verpleging dat mijn moeder een vochtbeperking had. Het leed was echter al geschiet, ze had hele dikke benen van het vocht. Dit was in juli 2010, uiteindelijk is mijn moeder gestorven in okt 2010,haar hart kon het vocht niet meer wegkrijgen, het was een lijdensweg, al die tijd in het ziekenhuis.

Zelf werd ik in maart j.l geopereerd aan mijn gal, deze werd verwijderd. Het begon er al mee dat ik een brief kreeg met daarin een naam van een Arts die ik niet kon vinden in het BIG register, uiteindelijk bleek na navraag dat dit een assistent Arts was. Ik werd vriendelijk te woord gestaan door iemand van de afdeling die de operatie inplande, ik had het verzoek of ik a.u.b door een ervaren chirurg kon geopereerd worden, en toevallig was er op dezelfde dag plaats bij de chirurg die ik toevallig al eens eerder gezien had, ik was gerust gesteld. Inmiddels de dag van de operatie; Ik word de operatiekamer binnen gebracht, tot mijn verbazing een jong mannetje stelt zich voor ik ben ... en ik ga u opereren. Ik vroeg meteen waar ik dokter ..., vanachter een computerscherm riep de chirurg, ik ben hier! om een lang verhaal kort te maken. Operatie is mislukt, er waren namelijk 2 galstenen achtergebleven, deze sloten de boel af, en de 3 e dag na de operatie dacht ik dat ik dood ging. Na onderzoek bleek dat ik galvloeistof in mijn buik had, de klemmen die tijdens de operatie gezet waren tijdens de galverwijdering waren eraf geschoten. Er werd onmiddellijk besloten (na een echo en een CTG scan dat er een ERCP moest gedaan worden, en ik kreeg een stent, en de 2 stenen werden verwijderd. Deze stent is na 7 weken weer verwijderd. Ik ben door nalatigheid van de chirurg en assistent chirurg (men kan namelijk met onderzoek controleren of er geen galstenen zijn achtergebleven) heel erg ziek geworden. Mijn man heeft 2 dagen vrij moeten nemen. Ikzelf ben 2 1/2 maand uit de roulatie geweest. De assistent chirurg kwam trouwens op de dag dat ik werd opgenomen na de stent plaatsing vertellen, dat hij me toch echt niet geopereerd had, dat had chirurg ... gedaan. Nou in mijn JBZ staat het operatieverslag met daarin de naam van de ass chirurg!! Ik ga als ik iets mankeer niet meer na het JBZ.....
Frusterend ...

Een treurig verhaal hierboven van @Anne . . en ook over de marktwerking in de zorg.

Ik heb ooit een ervaren arts in het ziekenhuis gevraagd hoe hijzÈlf zijn favoriete/beste ziekenhuis of chirurg uitzoekt wanneer hij geopereerd zou moeten worden.

Betalende consumenten kunnen namelijk niet meer doen dan de huisarts vragen of de verzekeraar(?) en de Zorgkaart Nederland te visiteren. Omdat we officieel marktwerking in de zorg hebben is het frustrerend, dat we niet in de statistieken kunnen/mogen kijken zoals de artsen/verzekeraars het kunnen doen. Mijn excellente huisarts 'pakt' (te) snel een ziekenhuis uit de eigen regio.

Amerikaanse zorginstellingen daarentegen promoten zichzelf juist door hun prestaties te publiceren. Ze moeten concureren. Per chirurg zijn de gegevens opvraagbaar, zoals het aantal operaties, het aantal mislukte of hÈr-operaties of welke complicaties optraden tot aan het aantal wondinfecties die nÀ de operatie maar vÓÓr het verlaten van de instelling zijn opgetreden. Alles wordt niet alleen intern of door verzekeraars bijgehouden, maar tevens regelmatig gepubliceerd om potentiËle klanten te overtuigen van hun vakmanschap.

Wij ... 'in bijna altijd het beste zorgland', moeten het met (subjectieve) levensechte berichten doen zoals van @Anna. Misschien moest de Consumentenbond eens serieus onderzoeken waar artsen zichzÈlf laten opereren en of ze vaker naar BelgiË, Duitsland of Amerika uitwijken? vooral waarom? Hebben we hier misschien predikaten over het hoofd gezien?

De marktwerking in zorginstellingen is inderdaad een zeer frustrerende aangelegenheid en verdient de naam van Èchte marktwerking Ècht niet, omdat wij consumenten alleen maar onzinnig appels met stoeptegels mogen vergelijken in een nog totaal dichtgeplakte markt.
Badge
Teveel om op te noemen:

Mislukte operaties

Na heupoperatie verplicht naast bed en 2 heupen gebroken, 4 maanden plat. Maar het was volgens de regels()

3 dagen op IC en niet ingeboekt in ziekenhuis, na vraag een grote mond, dat dat niet voorkwam

Niemand op de IC, die toezicht houdt

Onleesbare geschreven recepten

2 polsen gebroken en er wordt er maar een gezien

Meer dan 8 dagen voor een gescheurd buikvlies wordt gezien. Plots vertelt men dat er geopereerd gaat worden. Er wordt gevraagd wat ze gaan doen. Men weet het niet. Patiënt wil verklaring: Dan gaat u maar naar huis en alles werd losgetrokken na week niet eten. 2 dagen later doodziek thuis en toen onmiddellijk naar ziekenhuis wel geholpen.

2 zusters de hele nacht bezig met 1 patiënt op de afdeling: In de morgen gingen ze net niet of net wel overspannen naar huis. en de hele kamer sliep die nacht ook niet. Ik bewonder die zusters. Maar waar bleef de hulp?

Beloofde telefoon voor doven en slechthorenden, na 4 maanden nog niets

Kortom moet ik nog een tijdje doorgaan
Ik erger me aan agressieve patienten, en mensen die zwelgen in zelf medelijden.
Badge
Hallo lieve mijnheer,

Ik zwelg zeker niet en ben inmiddels mijn vrouw verloren, door miskleunen. Ik kan de rij moeiteloos langer maken.

Met vriendelijke groeten
Mijn echtgenoot is helaas een vaste klant bij een academisch ziekenhuis in Utrecht, door zijn ziektes is hij patiënt bij maar liefst 4 verschillende afdelingen. Wat opvalt is dat er geen enige communicatie tussen de specialisten plaats vindt, het gebeurd gelukkig niet dagelijks, maar soms wordt een medicijn voorgeschreven voor een ziekte dat absoluut not done is voor de andere. Terwijl alles in de patiëntendossier staat dat door een iedere arts in het ziekenhuis gelezen zal moeten worden. Ook handelt iedere specialist alleen zijn vakgebied, zonder rekening te houden met de algehele ziektebeeld, alsof het niet over dat een en dezelfde lichaam gaat 😞. Je moet dus als patiënt zeer alert zijn als je geen risico wilt lopen dat het e.e.a. uit de hand loopt.

Ook tussen de secretariaten van verschillende afdelingen binnen het ziekenhuis wordt absoluut niet gecommuniceerd, er worden kris-kras afspraken gepland die simpelweg onmogelijk nagekomen kunnen worden vanwege andere geplande afspraken en dan is het aan mij om aldoor a.d. tel. te hangen om het e.e.a. weer recht te zetten, doodmoe wordt ik hiervan. Er zijn ziekenhuizen waar de patiënt een communicatiepersoon krijgt toegewezen bij wie hij voor alle vragen terecht kan, het zou heel fijn zijn als dat in alle ziekenhuizen het geval was.
Reputatie 7
Badge +6
Telkens schrik ik weer van de vele fouten die gemaakt worden op allerlei gebieden. Ik weet , het is en blijft mensenwerk , maar de gevolgen van fouten kunnen ernstig of dodelijk zijn en dat gebeurt ook .....De andere reacties hier herken ik ook. Het kan en moet veel beter.
Badge
Het lijkt er sterk op, dat afdelingen en ziekenhuizen, weinig van elkaar weten: Ik ben nu na 7 jaar voor de prostaat al voor meer dan 10 keer naar onderzoek geweest, ook geopereerd, op 4 verschillende plaatsen.. Het lijkt er sterk op dat de voorgaande keren niet alles gezien is en dat er weinig gegevens van voorgaande onderzoeken bekend zijn.
Reputatie 7
Badge +6
Die ervaring heb ik ook. Bij doorverwijzing naar een Academisch ziekenhuis had de internist alle info doorgestuurd , maar alle onderzoeken werden weer opnieuw gedaan . Erger nog , de belangrijkste info wisten ze niet en moesten ze van mij horen. Ook die info werd niet serieus genomen met als gevolg tijdens de behandeling een ernstige inwendige bloeding en paniek.......en moest ik ter observatie blijven , voor als het opnieuw ging bloeden. Wat een geklungel !
Personeel in ziekenhuizen beseffen vaak niet hoe ze zelf agressie oproepen door hun gesol met de tijd, de energie en de agenda's van patienten. Eenzijdige gemaakte 'afspraken' die niet veranderd kunnen worden, afspraken die door artsen niet nagekomen worden en waarvan mensen niet op de hoogte wordt gesteld. Druk, druk, als men dan het recht heeft dat op de patienten af te wentelen. Mensen worden als tuinkabouters behandeld, maar o je als men er wat van zegt. 'Gaat u gerust naar een ander ziekenhuis' is dan de reactie.
Reputatie 4
Badge +6

Hartelijk dank voor alle reacties. De ervaringen lopen erg uiteen, maar opvallend is dat zaken als wachttijden, gebrekkige communicatie/organisatie en gemaakte fouten regelmatig terugkeren. Op basis van jullie reacties hebben we ook wat vragen voorgelegd aan 7000 consumenten uit ons ledenpanel. Lees in ons artikel ziekenhuiservaringen uit de Gezondgids (gratis) wat zij vonden van:

  • De informatievoorziening door artsen over behandelingen en alternatieven
  • De privacy op de polikliniek
  • De wachttijden, vooral in poliklinieken
  • Ziekenhuisopname en wachtlijsten voor operaties

Heb jij ervaring met of suggestie ter verbetering van een van deze punten? Deel het in ons nieuwe topic 'Hoe tevreden ben jij over je ziekenhuis?'

Reageer