Weet de huisarts dat wel zeker?

  • 6 September 2018
  • 53 reacties
  • 6799 Bekeken


Toon eerste bericht

53 reacties

Reputatie 7
Badge +8
Hallo mevrouw Jones. Het is ook precies wat ik bedoel, waar gewerkt wordt, daar worden fouten gemaakt. Dat is een wet van Morphy. Maar de topic heeft het over koortslip, zere schouder e.d. Natuurlijk kan overal iets verschrikkelijks verkeerd gaan en als er een fout gemaakt wordt die een dodelijke afloop heeft, moet er een streng maar objectief onderzoek komen en bij schuldig een vonnis. Maar zo hier en daar wordt iedere huisarts als een ondeskundige neergezet, bijna delinquent. Dat gaat een beetje ver, wel te snel door de bocht. Ik heb een goed contact met mijn huisarts, maar ook al zou dat niet zo zijn, dan nog ben ik blij dat ik met klachten naar een huisarts kan, regulier of homeopaat, als het maar geen ongestudeerde kwakzalvers zijn. En natuurlijk zijn er nog artsen, uit ervaring ken ik een cardioloog, die op zijn voetstuk staat en er wil blijven staan, niets van je horen wil, geen vragen toestaat enz. Ga daar zo snel mogelijk weg, hebben wij ook gedaan, maar een andere was een verademing, kon je alles aanvragen, als je het niet eens was kon je het zeggen. Dus het is in het algemeen niet meer zoals vroeger, doe zelf je mond open, het is jouw lichaam.
Reputatie 7
Daarom is het maar goed dat je om een 2nd opinion kunt vragen. Vroeger werd iedereen door de huisarts behandeld als een kleuter, er zijn nog enkele van zulke huisartsen. Ik had er ooit zoeen, die had ook maling aan zijn zwijgplicht, dat heeft hij geweten.
Reputatie 7
Badge +8
Zo is het maar net. Natuurlijk blijf je van die 'harken' als huisartsen houden. Maar er is in de loop der tijd toch wel wat verbeterd en je moet zelf ook wat assertiever zijn, al vinden sommige artsen dat niet leuk. Als het mogelijk is dan maar een ander kiezen. Ik vind alleen dat er te veel veralgemeniseerd werd. In veel gevallen gaat het goed, ze helpen je ziektes te voorkomen, dan wel te genezen en niet zelden redden ze een leven (denk aan specialisten). Maar fouten maken doen we allemaal, en natuurlijk moeten ernstige en grove fouten aan de kaak worden gesteld.
Reputatie 7
Badge +6
Ik denk dat iedereen die in zijn/haar leven vaak bij de huisarts of een andere arts is geweest , wel eens of meermalen met fouten te maken heeft gehad. Maar laten we niet vergeten dat het niet altijd makkelijk is om tot een juiste diagnose en behandeling te komen . Ik ken in mijn familie en vriendenkring meerdere gevallen van gezondheidsschade of erger . Ook zelf enkele malen ondervonden. Meestal wilden ze de arts er niet op aanspreken om de relatie niet te verpesten en omdat de slachtoffers er niets mee winnen . Toch is dat niet goed . Van fouten kan alleen geleerd worden als de arts open staat voor kritiek en daar ook naar handelt. Wat mijn huisarts doet , vind ik ook maar matig . Hij wil dat patienten eerst zelf op www.thuisarts.nl gaan kijken en daarna zelf beoordelen of het wel nodig is om een afspraak te maken. Ik vind dat nogal wat. Als wij dus een inschattingsfout maken , riskeren we problemen zonder ooit een arts gezien te hebben.
Reputatie 7
Badge +8
Geachte Wiersum, uiteraard ken en herken ik dat ook. En dat is niet goed, praat ik ook niet goed en ik ben er niet om huisartsen of welke artsen te verdedigen. Fout is fout en hoort aangepakt te worden. In dit geval hebt u de beslissing genomen om de goede vrede en relatie te behouden. Andersom zijn er artsen die er van alles voor over hebben om erf onderuit te komen en niet zelden houden ze elkaar de hand boven het hoofd. Allemaal niet juist, althans vind ik. Maar ik ventileer ook mijn mening niet alles over één kam scheren. Maar het aanpakken van de foute artsen hebben we nog en lange weg te gaan. Wat uw arts doet lijkt me ook belachelijk. Als een arts een diagnose stelt en een therapie aanbeveelt en dan nog eens zegt kijk eens op het internet daar staat alles beschreven, dan is dat anders. Doen wij zelf ook, we discussiëren hier en als het nodig is, geven we er de website aan die daarbij kan helpen,.
Reputatie 7
Badge +6
Ik ben wel iemand die graag meedenkt . Het is en blijft wel mijn lichaam . Ik raad iedereen aan dit ook te doen . Nooit denken : De arts zal het wel weten . Meestal is dat zo , maar niet altijd. Ook in ziekenhuizen opletten want daar heb ik ook veel fout zien gaan.
Reputatie 7
Badge +8
Geachte E.T. Wiersum, volkomen terecht. De goeie oude tijd ligt achter ons, de arts stond op een voetstuk, was een standbeeld, die het allemaal wel wist en geen tegenspraak duldde. Die zijn er nog wel, maar het is nu een andere tijd. De mensen zijn mondiger en kunnen zelf ook het één en ander vinden op internet. Dus volkomen terecht blijf meedenken, vragen stellen, niet met een kluitje in het riet sturen. En gelukkig zijn veel artsen daar vatbaar voor.
Ik geef geen voorbeeld, maar ik heb er genoeg. Ik pleit voor een continue meldingsplek voor foute diagnoses. Met vermelding van datum en naam hulpverlener. Zo kunnen wij als consumenten de slechte dokters ontdekken. Deze behoren geen klanten te hebben. Tegelijkertijd pleit ik voor een drempelvrije toegang tot een second-opinion-huisarts.
Reputatie 7
Badge +4
@lara100
Er zou een serieus meldpunt moeten komen waar alle serieuze klachten ook écht serieus genomen worden.🤔
Maar het is nu zo dat zelfs in zéér ernstige gevallen waarbij mensen door fouten overleden zijn of levenslang gehandicapt worden op blijvend in coma raken een enorm lange en moeizame weg naar de tuchtraad ondernomen kan worden waarbij door ziekenhuizen, de artsen en personeel vaak alles uit de kast getrokken wordt om de waarheid onder het tapijt te vegen en men het slachtoffer of de nabestaanden volkomen in de kou laat staan.😣
Na een enorm lange, pijnlijke strijd kunnen sommige mensen dit winnen, maar in de meeste gevallen is het een gigantische uitputtende en frustrerende belasting waar zij juist in zo'n periode na een ernstige of fatale fout allerminst op zitten te wachten.
Reputatie 7
Badge +6
Helaas waar . Daar komt nog bij dat de tuchtraad bedoeld is om de beroepsgroep te beschermen. Dat is zeker niet helemaal hetzelfde als opkomen voor de belangen van patienten.
Niet mijn huisarts maar een co-assistent bij de eerste hulp, weigerde naar mij te luisteren. Ik was opgenomen met een vermeend hartprobleem maar ik wist zeker dat het ernstige maagpijn was.
Ik onderging allerlei onderzoeken, er werd een EEG gemaakt en niets wees op hartproblemen. Toch wilde de arts mij niet laten gaan zonder vier, op mijn lichaam aanslag plegende medicijnen.
Onder andere een bètablokker en Aspirine! Wat heel slecht is bij maagpijn.Hij wilde mij persé "voor de zekerheid" behandelen als hartpatiënt. Ik begrijp dat hij in deze voor hem twijfelachtige situatie zeker wilde zijn van adequate hulp maar ik zei de medicijnen niet te zullen innemen, zolang niet met zekerheid vaststond dat de klachten door mijn hart werden veroorzaakt. "Dan is dat uw eigen verantwoordelijkheid". Ik zei desnoods mijn handtekening te willen plaatsen op het ontslagformulier waarop werd vermeld dat ik buiten advies van de arts om, het ziekenhuis zou verlaten. Zover kwam het niet en thuis heb ik maagbeschermers ingenomen waardoor het probleem werd opgelost. Ik vond het een zeer kwalijke zaak, dat mij medicijnen werden voorgeschreven, die ik niet nodig had.
Reputatie 7
Badge +8
Beste Anna, wat je daar vertelt gaat wel over een zeer onbekwame co-assistent. Bij pijn vooraan het lichaam zo'n beetje in het middelpunt, en meestal ook rugpijn, zijn er afgezien van trauma, messteken e.d. , over het algemeen 2 diagnoses. Daartoe inderdaad hartproblemen, meestal angina pectoris of maagproblemen, vaak zuurbranden of een latente maagzweer. Dat moet iedere arts weten, iedere student leert dat. Het is een belangrijk item om aan te tonen dat je bij symptomen verkeerde diagnoses kan trekken. Het komt overeen wat E.T. Wiersum meedeelde over de moeilijkheidsgraad de juiste diagnose en daarbij behorende behandeling te stellen. Daar ben ik het volledig mee eens en kan ik enigszins verdedigen dat er fouten ontstaan c.q. fouten worden gemaakt. Maar zo hardnekkig bij je diagnose blijven als u aangeeft in uw voorbeeld, mag je wel als tunnelvisie beschouwen. Het is ook een fout die levensgevaarlijk kan zijn, want het medicijn dat voor de ene aandoening goed is, kan voor de andere fataal zijn. Uw voorbeeld van acetosal (aspirine) kan voor het hart goed zijn (bloedverdunner, vaatverwijder) maar voor de maag, zeker een maagzweer fataal zijn. Dat zijn fouten die aan de kaak gesteld mogen dan wel behoren te worden.
Wijlen mijn man had o.a. COPD. Vlak voordat wij 3 weken op vakantie gingen met een cruiseschip hoestte hij meer dan normaal. Volgens de huisarts hoorde ze geen ruis aan de longen. Nou,ruis hoorde ik al zonder stethoscoop! Voor de zekerheid heeft zij op mijn verzoek toch een recept voor antibiotica uitgeschreven. Na terugkomst van de vakantie was het hoesten niet verminderd en is er op mijn verzoek een thorax foto gemaakt. De uitslag: herstellende van een longontsteking.

Diezelfde huisarts werd eens bij mijn buurvrouw op huisbezoek geroepen omdat ze gevallen was. Ze kon niet meer van de bank afkomen waar ze naartoe getijgerd was. Volgens de huisarts moest ze veel rust nemen, want ze had waarschijnlijk een gekneusde heup of rib. Ik vertrouwde het niet en heb 112 gebeld. In de deuropening van de huiskamer, een afstand van 4 meter, zei de ambulance broeder: "Ik zie het al, u hebt uw heup gebroken."
Dit initiatief van het NHG verdient alle lof want het getuigt van inzicht in de eigen mogelijkheden en onmogelijkheden - tot nu toe. Het zou mooi zijn als daarbij ook andere maar niet minder wetenschappelijke geneeswijzen werden betrokken. Voor kinderziektes raadpleegde ik vroeger een antroposofische arts (met na de reguliere artsenopleiding een vervolgstudie vanuit een andere invalshoek) met altijd uitstekend resultaat.

Bij gebreke van zo'n arts in mijn omgeving consulteer ik een "gewone" huisarts op wier advies ik zeker vertrouw. Ik zie haar 1 of. 2x per jaar, heb zelf een groot vertrouwen in het zelfgenezende vermogen van mijn lichaam en het zal mede om die reden zijn, dat zij mij nog nooit een medicijn heeft voorgeschreven. Bij een vervangend arts weigerde ik ooit een behandeling met antibiotica voor een in de tuin opgelopen bacteriële infectie. Zijn mededeling, dat ik dan binnen twee dagen kruipend van de pijn weer in de praktijk zou komen deed mij alsnog (ik had al zoveel pijn) overstag gaan. Ik blijf dat overigens een vreselijke behandeling vinden. Antibiotica zijn geen medicijn maar een soort neutronenbom die de hele darmflora vernietigd en waarvan je spijsvertering nog wekenlang hinder ondervindt.
Reputatie 7
Badge +8
De topic van Frouke is in feite zeer eenvoudig gaat over fouten van huisartsen (neem aan gediplomeerde, die er onder homeopatsche artsen ook zijn, maar ook vele niet) en over lichte aandoeningen. Fouten maakt iedereen, eens met @MrsJones dat bepaalde fouten van (huis)artsen tragische gevolgen kunnen hebben. Ik ben ook niet tegen fouten aan de kaak stellen en straffen. Maar in deze topic zie ik enorme lange berichten, ben ik nog een groentje bij, die niet echt over de topic gaan maar onvervalste reclame voor de homeopathie. Leven en laten leven vind ik, maar ik ben tegen adviezen die tegen fanatisme aanhikken. Wat is er nu echt zaligmakend in het leven, aan alles mankeert toch wel iets.
Badge
Omdat ik trombose in mijn benen heb gehad, kreeg ik steunkousen aangemeten, druk-klasse 3. Ik heb ook meegedaan aan een onderzoek naar de nazorg met steunkousen. Daaruit kwam o.a. naar voren dat na 2 jaar deze kousen dragen, klasse 3 "verlaagd" mocht worden naar klasse 2. Mijn huisarts wilde daar niet in mee. Eigenwijs als ik ben, heb ik tòch klasse 2 laten aanmeten. Daar loop ik nu al 2 (3?) jaar mee. Het effect is voor mij gelijk aan klasse 3. Maar het aan- en uitdoen van deze kousen is een stuk gemakkelijker.
Het onderzoek van de U.v.U. (afd.vaatkunde) heeft haar kennelijk, ondanks publicatie in medische tijdschriften, niet bereikt. Zo'n Fonds zou misschien daarvoor wel goed zijn.

Een tweede zaak is het pijnbestrijdingsmiddel "Oxycodon". Na een knie operatie kreeg ik ca. 40 tabletten mee, terwijl op de op ontslag brief stond dat ik volgens het protocol maar ca. 6, over drie dagen mocht slikken. Wagt er over was heb ik aan mijn dochter, huisarts, gegeven. Ze wist er wel raad mee.
Het ziekenhuis heb ik over deze zaak geïnformeerd, ze boden excuses aan en zouden dat in de toekomst ( voor mij was dat een tweede knie operatie) beter in de gaten houden. En dat was zo.
Reputatie 3
Badge +4
Beste allemaal, ik heb de berichten alle gelezen en ben tot de conclusie gekomen dat deze topic bijna gelijk staat aan de wachtkamer van de huisarts. Ik bedoel hiermee te zeggen dat hier alle kwalen en eigen oplossingen uit en ten treuren worden besproken, dit gebeurd ook in de wachtkamer. En erger daar worden soms ziekten besproken die nog uitgevonden moeten worden, ook de medicijnen er voor. Het zou een loffelijk streven zijn om wat meer vertrouwen te hebben in uw arts want ook hij/zij is maar een mens en mensen kunnen fouten maken. Er is een spreekwoord " wie zonder zonden is werpen de eerste steen" vraag eens bij uzelf af of u alles foutloos doe. Ik zelf beperk mij om mijn mening naar voren te brengen in de topics, als men dat dan wel doet komen er onmiddellijk een aantal schrijvers op je nek die het allemaal beter weten, vandaar mijn beperking hier over. En dan nu nog een verklaring van het verschil van medicijnen, de regulieren medicijnen roepen over het algemeen een reactie op die de kwaal of pijn draaglijk maakt en helpt dan ook in een relatief kort tijdsbestek.
Anders is het met de medicijnen van homeopathie deze bestrijden het ongemak bij de bron, daarom duurt het over het algemeen langer voor dat er resultaat geboekt wordt. Hiermee heb ik dan ook mijn mening geventileerd en hoop dat ik een aantal mensen tot nadenken heb gebracht.

Met een vriendelijke groet!!
Reputatie 7
Badge +7
Ik vind het vervelend dat ik het weer moet vragen. Kunnen we de reacties alsjeblieft on-topic houden en dus niet over homeopathie? Alle nieuwe reacties die off-topic zijn worden verwijderd.

Fijn weekend allemaal!

Zoals eerder aangegeven worden alle nieuwe reacties die off-topic zijn verwijderd. Zojuist zijn dan ook alle berichten die niet over twijfel aan de diagnose van je huisarts gaan zijn dan ook weggehaald.
Reputatie 7
Badge +8
Off topic maar reactie op Monique, hou alles goed in de gaten het was niet alleen off topic maar ook niet gezellig. Over gezelligheid gesproken, ik vind het weekend gezellig, maar zo gauw al een fijn weekend??
Reputatie 7
Badge +7
Nee @L.J.F. de Ruiter, ik verwijs met de quote naar 10 dagen geleden, toen ik jullie reeds verzocht de reacties on-topic te houden. 😉 Verdere vragen of opmerkingen hierover mogen aan mij privé gericht worden.
Huisarts = symptoonbestrijding, niet de oorzaak (hebben ze ook geen tijd voor!)
Reputatie 7
Huisarts = symptoonbestrijding, niet de oorzaak (hebben ze ook geen tijd voor!)

Daarom worden mensen doorgestuurd naar een specialist, dan kan de huisarts ook geen fout maken.

Huisarts = symptoonbestrijding, niet de oorzaak (hebben ze ook geen tijd voor!)
Daarom worden mensen doorgestuurd naar een specialist, dan kan de huisarts ook geen fout maken.


Helaas geldt mijn reactie ook voor de dingen waarvoor een huisarts niet hoeft door te verwijzen!
Helaas wordt er hier weinig gereageerd op het initiatief van het NHG. Het wordt hier een potje klagen over de huisarts. Als iemand alsmaar twijfelt aan de diagnose van de huisarts, schort het aan de communicatie tussen arts en patient. Huisartsen zouden ook moeten kunnen zeggen 'ik weet het niet helemaal zeker', maar kijk het even aan.
Patienten willen vaak zekerheid waar die niet te geven is, want eenvoudige kwalen hebben geen prioriteit bij medisch onderzoek. En daarom is het NHG-intiatief prima.

P.J. van den Haak
Reputatie 7
Uit het openingsbericht:

"Koortslip, duizeligheid, zere schouder en verstuikte enkel: zomaar wat voorbeelden van aandoeningen die huisartsen steeds voorbij zien komen. Niet levensbedreigend, maar wel hinderlijk om te hebben.
Huisartsen zitten nog steeds met vragen over het juist behandelen van alledaagse kwalen. "

Bij duizeligheid kun je aan meer dingen denken, zoals een (iets te) lage bloeddruk, doorgaans onschuldig, of een te laag bloedsuikergehalte maar er kan ook ergens een tumor zitten, er kan sprake zijn van een min of meer dichtgeslibde ader. Die zere schouder kan een ontsteking zijn die met cortisone injecties kan worden afgeremd, je kunt je hebben verrekt, maar bij een dreigende hartaanval kun je ook pijn in een arm en in een schouder hebben, dan zal die huisarts toch moeten doorvragen vóór hij je afscheept met een paracetamolletje. Die verstuikte enkel kan even goed een gebroken enkel (geen gecompliceerde breuk) zijn, dat kan een huisarts ook niet altijd constateren, zeker niet als je niet gaat gillen als hij een beetje gaat wringen, dat weet ik dan uit eigen ervaring en dat zal niet alleen bij mij ooit het geval zijn geweest. Een verkeerde diagnose kan weleens ernstige gevolgen hebben. Een onschuldig uitziend wratje kan net zo goed een melanoom zijn, het hoeft er niet altijd vreemd uit te zien of te jeuken.
Als huisartsen nog steeds met vragen zitten over het behandelen van alledaagse kwalen lijkt het me zeer zinvol ze snel bij te scholen zodat ze alledaagse kwalen goed kunnen onderscheiden van de minder alledaagse kwalen.

Reageer